يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ពួកគេសួរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) អំពីអ្វីដែលពួកគេគួរចំណាយ។ ចូរអ្នកពោលថាៈ ទ្រព្យសម្បត្តិណាមួយដែលពួកអ្នកបានបរិច្ចាគ គឺសម្រាប់ឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកដែលធ្វើដំណើរ។ ហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកធ្វើល្អ អល់ឡោះពិតជាដឹងបំផុត។
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
ហើយប្រសិនបើក្នុងអំឡុងពេលនៃការចែកចាយនោះ មានសាច់ញាតិ កុមារកំព្រា និងជនក្រីក្រនៅទីនោះ ចូរពួកអ្នកផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិដល់ពួកគេ (បន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ) ហើយចូរនិយាយពាក្យល្អៗទៅកាន់ពួកគេ។
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបញ្ជា (អ្នក) ឱ្យប្រព្រឹត្តដោយយុត្តិធម៌ និងធ្វើអំពើល្អ ផ្តល់ជំនួយដល់សាច់ញាតិ ហើយទ្រង់ហាមឃាត់ (មិនឱ្យធ្វើ) អំពើអាក្រក់ និងអរិភាព។ ទ្រង់បង្រៀនអ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកអាចរៀនសូត្របាន។
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
ហើយចូរពួកអ្នកផ្ដល់ឱ្យសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធ ព្រមទាំងដល់អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកធ្វើដំណើរ ហើយចូរពួកអ្នកកុំខ្ជះខ្ជាយ(ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នក)ដោយឥតប្រយោជន៍។