يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Урҭ, (Муҳаммад) иқәдырӡша азы иуазҵаауеит. Ишәҳәа: «Иарбанзаалак амал шәҭаацәеи, аҭынхацәеи, аиаҭымцәеи, аӷарцәеи, амҩа иану ауааи рзы иҟаҵатәуп». Иарбанзаалак абзиара ҟашәҵалакгьы, Аллаҳ зегь здыруа иоуп.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Ашараан ауацәа, аиаҭымцәа, агәаҟцәа ыҟазар, усҟан урҭ амазара (маҷк мацара) рыҭаны, ажәа бзиақәа раҳәа.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
Ҳәарада, Аллаҳ шәара шәзы адҵа ҟаиҵоит ииашаны шәхы мҩаԥыжәгаларц, аус бзиақәа ҟашәҵаларц, шәҭынхацәа шәрыцхрааларц, насгьы аус бааԥсқәеи, ацәгьарақәеи, аиӷарақәеи рыҟаҵара мап ацәикуеит. Уи шәирҵоит, шәара ишәҵарц азы.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Урҭ рҭынхацәа гәакьақәеи, агәаҟцәеи амҩа иану ауааи ирышәҭ. Шәмалгьы ԥхасҭа шәымҭан.