لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(நீங்கள் செலவிடுவது) அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதின் காரணமாக) தங்கள் முயற்சிகளில் தடைபட்டு, பூமியில் எந்த முயற்சியும் செய்ய இயலாத ஏழை மக்களுக்கானது; (மற்றவர்கள்) அறியாதவர்கள், அவர்கள் (பிச்சை எடுப்பதிலிருந்து) தங்களைக் காத்துக் கொள்வதால், தங்களைச் செல்வந்தர்கள் என்று எண்ணுகிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் அவர்களை அவர்களுடைய குணாதிசயங்களைக் கொண்டு அறிவீர்; அவர்கள் பிறரிடம் வற்புறுத்திக் கேட்பதில்லை. நீங்கள் எந்த நல்ல செல்வத்தை முதலீடு செய்தாலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தையும் அறிந்தவன்.
وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا
wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).
உமது இறைவனிடமிருந்து நீர் எதிர்பார்க்கும் கருணையைப் பெறுவதற்காக அவர்களைப் புறக்கணித்தால், அவர்களிடம் இளகிய வார்த்தைகளைக் கூறுங்கள்.