مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).
जो अल्लाह गी अच्छा उधार देंदा ऐ, ओह् उसी अपने बदले च कई गुणा बधाग। अल्लाह रोकदा ऐ ते फैलांदा ऐ, ते उंदे कोल तुस वापस आई जाओगे।
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
अल्लाह दे रास्ते विच अपनी दौलत खर्च करन वाले इंसान दा दृष्टांत वीज दे समान है जो सात डंडे उगदा है, हर डंडे ते सौ बीज होंदे ने। अल्लाह जिसदे लेई चाहंदा ऐ उसी गुणा करदा ऐ, ते अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ ऐ।
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
जो लोग अपनी दौलत अल्लाह दे रास्ते विच खर्च करदे हन, फिर जो दान करदे हन, उस नूं नाम लै के (प्राप्त करन वाले दी भावना) नू चोट पहुंचा के साथ नहीं देंदे, उहनां नूं अपने रब तों इनाम मिल जावेगा। उन्दे च कोई डर नेईं ऐ ते ना गै दुखी होंदे न।
اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ
asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).
शैतान तुहाडे नाल गरीबी दा वादा करदा है (डरावदा है) ते तुहानूं बुराई (कंजूसी) करन लई आखदा है, जबकि अल्लाह तुहाडे नाल माफी ते अपनी कृपा दा वादा करदा है। और अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ है।
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
जेड़े अपनी दौलत रात-दिन (गुप्त या खुलेआम) बितांदे न, उनेंगी अपना इनाम अपने रब दे कोल मिलग। उन्दे च कोई डर नेईं ऐ ते ना गै दुखी होंदे न।
وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ
wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).
ते जेड़े धीरज रखदे हन किउंकि ओ अपने रब दी खुशहाल दी उम्मीद करदे हन, नमाज करदे हन, ते जो रोजी असीं उन्हां नू दित्ती है, उस दा इक हिस्सा गुजारदे हन, गुप्त या खुल के, ते बुराई नू भलाई नाल नकारदे हन, ओ ही इंसान है जिस नू (अच्छा) अंत मिलदा है।