فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលខ្លាចថាអ្នកផ្តល់ពាក្យបណ្ដាំមានភាពលំអៀង ឬបានធ្វើអ្វីខុស ហើយបន្ទាប់មកផ្សះផ្សារវាងពួកគេ អ្នកនោះមិនបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោស ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ប្រសិនបើវាត្រូវបានបញ្ជាក់ថាសាក្សីទាំងពីរបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប នោះមនុស្សពីរនាក់ផ្សេងទៀតនឹងជំនួសតំណែងរបស់ពួកគេ គឺក្នុងចំណោមអ្នកស្នងមរតកស្របច្បាប់ និងនៅជិតអ្នកដែលបានស្លាប់ បន្ទាប់មកពួកគេទាំងពីរនឹងស្បថក្នុងនាមអល់ឡោះថា "ជាការពិតណាស់ សក្ខីភាពរបស់យើងគឺសក្តិសមជាងសក្ខីភាពរបស់សាក្សីទាំងពីរ ហើយយើងមិនបំពានលើដែនកំណត់ណាមួយឡើយ។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងធ្វើដូច្នេះ យើងប្រាកដជាស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកប្រព្រឹត្តខុស"។