فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).
د دنیا او آخرت په اړه. دوی له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه د یتیمانو په اړه پوښتنه کوي. ووایه: "د دوی د حالت ښه کول ښه دي!" او که تاسو له دوی سره ملګرتیا وکړئ، نو دوی ستاسو وروڼه دي. الله هغه کسان پیژني چې بد کوي او هغه کسان چې ښه کوي. او که الله وغواړي، هغه به خامخا تاسو ته ستونزې راولي. په حقیقت کې، الله غالب او حکمت لرونکی دی.
وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
او که تاسو وېرېږئ چې د یتیمانو سره به انصاف نشئ کولی، نو خپلې خوښې ښځې، دوه، درې، یا څلور سره واده وکړئ. خو که تاسو وېرېږئ چې عدالت به نشئ کولی، نو یوازې یوه، یا کومې وینځې چې تاسو یې لرئ. دا د دې لپاره ډیر نږدې دی چې تاسو له ظلم څخه وژغورئ.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
او د یتیمانو ازموینه وکړئ تر هغه چې دوی د واده کولو لپاره عمر ته ورسیږي. بیا، که ستاسو په نظر دوی هوښیار وي (د شتمنۍ په پالنه کې ښه وي)، نو د دوی شتمني دوی ته وسپارئ. او (د یتیمانو شتمني) له مناسبې اندازې څخه مه خورئ او (هیڅکله) د دوی د لوییدو دمخه (یې مه ورکوئ). څوک چې (د سرپرستانو څخه) توان لري، نو باید ( د یتیمانو له شتمنۍ څخه) ډډه وکړي او څوک چې فقیر وي، نو هغه دې په سمه توګه شتمني وخوري. بیا، کله چې تاسو دوی ته شتمني وسپارئ، نو تاسو باید شاهدان ولرئ. او الله د څارونکي په توګه کافي دی.
وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا
wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).
او دوی له تا څخه د ښځو په اړه فتوا غواړي. ووایه: "الله تاسو ته د هغوی په اړه فتوا درکړې ده، او هغه څه چې تاسو ته په قرآن کې لوستل شوي وو (همدارنګه فتوا) د هغو یتیمو ښځو په اړه چې تاسو ورته هغه (مهر) نه دی ورکړی چې د هغوی لپاره ټاکل شوی و، پداسې حال کې چې تاسو غوښتل چې له هغوی سره واده وکړئ او د هغو ماشومانو په اړه چې لا تر اوسه کمزوري ګڼل شوي وو. او (الله تاسو ته امر کړی چې) د یتیمانو پالنه په عادلانه توګه وکړئ. او هر هغه څه چې تاسو یې کوئ، یقینا الله پوه دی."