۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
او (ستاسو لپاره هم د واده شوې ښځې سره واده کول حرام دي)، پرته له هغو وینځو (جنګي بندیانو) څخه چې تاسو یې لرئ لکه څنګه چې الله ستاسو لپاره مقرر کړي دي. او د دې په څیر نورو (ښځو) لپاره دا جائز ده که تاسو په خپل مال سره هڅه وکړئ چې له دوی سره واده وکړئ او زنا ونه کړئ. نو د هغه خوښۍ له امله چې تاسو له دوی څخه ترلاسه کړې، دوی ته خپل مهر د فرض په توګه ورکړئ. مګر دا مهمه نده چې دا معلومه شي چې تاسو دواړه د یو بل څخه لاس اخیستی دی، وروسته له دې چې دا ټاکل شوی وي. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
پرته له خپلو ښځو یا خپلو وینځو سره؛ نو دوی ملامت نه دي.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
ای پیغمبره! موږ ستا لپاره ستا هغه ښځې چې تا مهر ورکړی دی، او ستا هغه غلامان چې ستا ملکیت دي، په شمول د هغه څه چې تا په جنګ کې ګټلي دي، چې الله تا ته درکړي دي، او ستا د پلرنیو وروڼو لوڼې، ستا د پلرنیو خویندو لوڼې، ستا د ماماګانو لوڼې، ستا د ماماګانو لوڼې، ستا د هغو مؤمنانو خویندو لوڼې چې ستا سره هجرت کړی دی، او هغه مومنې ښځې چې ځانونه پیغمبر ته سپاري که هغه وغواړي چې ورسره واده وکړي، دا یوازې ستا لپاره د امتیاز په توګه ده، نه د ټولو مومنانو لپاره. موږ پوهیږو چې موږ د هغوی د میرمنو او هغو غلامانو په اړه چې دوی یې مالک دي، هغه څه چې پر هغوی فرض کړي دي، ترڅو هغوی پر تاسو بار نه وي. او الله ډېر بخښونکی او ډېر مهربان دی.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
ستا لپاره (اې محمده) له دې وروسته (د نورو ښځو سره) واده کول حلال نه دي، او نه ستا لپاره دا حلال دي چې د هغوی پر ځای (نور) ښځې راولې، که څه هم د هغوی ښکلا تا ته ډېره خوښه وي، پرته له هغو (وينځو) څخه چې ستا ښي لاس یې مالکیت لري. او الله په هر څه پوه دی.
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
پرته له خپلو ښځو یا هغو وینځو څخه چې د دوی ښي لاسونه یې مالکان دي، نو دوی ملامت نه دي.