فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
نو کله چې هغه (د ښځې میړه) ولیدل چې د هغه (یوسف) چپنه له شا څخه څیرې شوې ده، نو هغه وویل: "په حقیقت کې، دا ستا چل دی. ستا چل په ریښتیا سره ډېر ښه دی."
۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى الْمَدِيْنَةِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ تُرَاوِدُ فَتٰىهَا عَنْ نَّفْسِهٖۚ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّاۗ اِنَّا لَنَرٰىهَا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa qāla niswatun fil-madīnatimra'atul-‘azīzi turāwidu fatāhā ‘an nafsih(ī), qad syagafahā ḥubbā(n), innā lanarāhā fī ḍalālim mubīn(in).
او د ښار ښځو وویل: "د العزیز ښځه خپل غلام ته د هغې د تابع کولو لپاره فریب ورکوي او هغه ته یې وهڅوي؛ د هغې غلام په ریښتیا سره هغه په مینه کې مسته کوي. موږ یقینا هغه په څرګنده ګمراهۍ کې وینو."
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
او پاچا وویل: "هغه ماته راوله." کله چې استازی هغه ته راغی، هغه (یوسف) وویل: "خپل بادار ته بیرته لاړ شه او له هغه څخه پوښتنه وکړه چې د هغو ښځو سره څه شوي چې لاسونه یې ټپیان کړي وو، په حقیقت کې، زما رب د دوی له فریب څخه خبر دی."
وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).
او مومنو ښځو ته ووایه چې خپلې سترګې ټیټې کړي او د خپلو شرم ځایونو ساتنه وکړي او خپل زینت ښکاره نه کړي مګر هغه څه چې ښکاره وي. او دوی باید خپل پردې په خپلو سینو واچوي او خپل زینت ښکاره نه کړي پرته له خپلو میړونو، یا خپلو پلرونو، یا د خپلو میړونو پلرونو، یا خپلو زامنو، یا د خپلو میړونو زامنو، یا خپلو وروڼو، یا د خپلو وروڼو زامنو، یا د خپلو خویندو زامنو، یا خپلو میرمنو، یا خپلو غلامانو، یا خپلو (مشرانو) غلامانو چې هیڅ خواهش نلري (د ښځو لپاره)، یا هغه ماشومان چې د ښځو د تناسلي اعضاو نه پوهیږي. او دوی دې خپلې پښې وهي نه د هغه څه د څرګندولو لپاره چې دوی یې پټوي. او الله ته توبه وباسي، ترڅو تاسو بریالي شئ.