۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ហើយម្តាយៗគួរតែបំបៅកូនរបស់ពួកគេរយៈពេលពីរឆ្នាំពេញ សម្រាប់អ្នកដែលចង់បំបៅកូនដោយទឹកដោះម្តាយទាំងស្រុង។ ហើយកាតព្វកិច្ចរបស់ឪពុកគឺផ្គត់ផ្គង់ពួកគេ និងស្លៀកពាក់ឱ្យពួកគេតាមរបៀបសមរម្យ។ មនុស្សម្នាក់មិនមានបន្ទុកលើសពីអ្វីដែលគាត់អាចទ្រាំទ្របាន។ កុំឱ្យម្តាយរងទុក្ខដោយសារតែកូនរបស់ខ្លួន ហើយកុំឱ្យឪពុករងទុក្ខដោយសារតែកូនរបស់ខ្លួន។ អ្នកស្នងមរតកក៏ដូចគ្នាដែរ។ ប្រសិនបើទាំងពីរចង់ផ្តាច់ដោះដោយការព្រមព្រៀង និងការពិចារណារវាងពួកគេ នោះគ្មានបាបកម្មលើពួកគេទាំងពីរទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់បំបៅកូនរបស់អ្នកឱ្យអ្នកដទៃ នោះគ្មានបាបកម្មចំពោះអ្នកក្នុងការបង់ប្រាក់តាមរបៀបសមរម្យនោះទេ។ ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ហើយដឹងថាអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញអ្វីៗទាំងអស់នៃអ្វីដែលអ្នកធ្វើ។
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
ចូរពួកអ្នកដាក់ពួកគេ (ភរិយា) នៅកន្លែងដែលពួកអ្នករស់នៅតាមសមត្ថភាពរបស់ពួកអ្នក ហើយកុំធ្វើឱ្យពួកគេពិបាកបង្ខិតចិត្តពួកគេ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេ (ភរិយាដែលបានលែងលះគ្នា) មានផ្ទៃពោះ ចូរពួកអ្នកផ្តល់ជីវភាពដល់ពួកគេរហូតដល់ពួកគេសម្រាលកូន បន្ទាប់មកប្រសិនបើពួកគេបំបៅដោះកូនរបស់ពួកអ្នក ចូរពួកអ្នកផ្តល់រង្វាន់ដល់ពួកគេ។ ហើយចូរពួកអ្នកពិចារណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក (អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង) ឲ្យបានល្អ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកជួបប្រទះការលំបាក នោះស្ត្រីម្នាក់ទៀតអាចបំបៅដោះកូនឱ្យគាត់បាន។
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
ចូរឲ្យអ្នកដែលមានសេរីភាពក្នុងការចិញ្ចឹមជីវិតតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ហើយអ្នកដែលមានជីវភាពមានកំណត់ ត្រូវចិញ្ចឹមជីវិតពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់គាត់។ អល់ឡោះមិនដាក់បន្ទុកលើមនុស្សណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលអល់ឡោះប្រទានដល់គាត់។ ថ្ងៃណាមួយអល់ឡោះនឹងផ្តល់ភាពទូលាយបន្ទាប់ពីភាពចង្អៀត។