۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
და იცოდეთ, რომ რასაც მოიპოვებთ, ეს ომის ნადავლია, მეხუთედი კი ალაჰისთვისაა, შუამავლისთვის, შუამავლის ნათესავებისთვის, ობლებისთვის, ღარიბებისთვის და იბნ საბილისთვის, თუ გწამთ ალაჰის და იმის, რაც ჩვენს მსახურს (მუჰამედს) გამოვუცხადეთ ფურკანის დღეს, ანუ იმ დღეს, როდესაც ორი ლაშქარი შეხვდა ერთმანეთს, ალაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.
۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
მართლაც, ზაქათი მხოლოდ ღარიბებისთვის, გაჭირვებულებისთვის, ზაქატის ამკრეფებისთვის, მათთვის, ვისი გულიც დარბილებულია (მოქცეულია), მონების გასათავისუფლებლად, ვალში მყოფთა გასათავისუფლებლად, ალლაჰის საქმისთვის და გზაში მყოფთათვის, როგორც ალაჰის ვალდებულება. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.