وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ते जो लोग अल्लाह ने उहनां दी किरपा नाल उहनां नूं दित्ता है उहनां नाल कंजूस करदे हन, उह कदे वी इह नहीं सोचन कि (कंजूस) उहनां वास्ते भला है, भले ही (कंजूरता) उहनां वास्ते बुरी होवे। जो (खजाने) दे बारे च ओह सोचदे न, उसी कयामत दे दिन (उंदे गले च) लटकाया जाग। आकाश ते धरती च विरासत (जो ऐ) अल्लाह दी ऐ। अल्लाह तुहाडे कम्म विच सावधान रहंदा है।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विश्वास करने आले! दरअसल, मते सारे धर्मपरायण लोक ते उंदे भिक्षु असल च लोकें दी दौलत दा सेवन झूठे तरीके कन्ने करदे न, ते (ओह्) (लोगें गी) अल्लाह दे रस्ते कोला बाधा पांदे न। ते जो सोना चांदी दा भंडार रखदे हन ते अल्लाह दे राह विच नहीं खर्च करदे हन, तां उहनां नू खुशखबरी देंदे हन, (कि उहनां नूं) दर्दनाक सजा मिलनी है
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(याद रखो) उस दिन जिस दिन सोना ते चांदी गी नरक च गर्म कीता जंदा हा, फिर उंदे मत्थे, बक्खी ते पीठ गी इस्त्री करदे हे (इसदे आखदे होई) "एह् तुंदी संपत्ति ऐ जेह्ड़ी तुसें अपने आस्तै रक्खी ऐ, इस करी जेह्ड़ा तुसें रक्खे दा ऐ, उसी (इसदे नतीजें दा) स्वाद चखो।
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
अल्लाह ने जदों उहनां नूं आपणी इनाम दे दित्ता तां ओह कंजूस हो गए ते मुड़ गए, ते हमेशा (सच्चाई दा) विरोध करदे रेह।
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
इस करिए अल्लाह ने उंदे दिलें च उस दिन तकर पाखंड रोप दित्ता जिसलै तकर ओह उंदे कन्ने मिलदे हे, कीजे उनेंगी उंदे कन्ने कीते गेदे वादा गी तोड़ी दित्ता हा ते कीजे ओ झूठ बोलदे हे।
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
ते रही गल्ल उनें लोकें दी जेके कंजूस न ते अपने आप गी काफी समझदे न (परमेसर दी मदद दी लोड़ नेई ऐ),