وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).
විශ්වාසවන්ත කාන්තාවන්ට ඔවුන්ගේ බැල්ම පහත් කරන ලෙසත්, ඔවුන්ගේ නිහතමානී බව ආරක්ෂා කරන ලෙසත්, ඔවුන්ගේ අලංකාරය පෙනෙන දේ හැර අන් කිසිවක් හෙළි නොකරන ලෙසත් පවසන්න. ඔවුන් තම ළය මත තම ආවරණ ඇඳ ගත යුතු අතර, ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයන්ට, ඔවුන්ගේ පියවරුන්, ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයන්ගේ පියවරුන්, ඔවුන්ගේ පුතුන්, ඔවුන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයන්ගේ පුතුන්, ඔවුන්ගේ සහෝදරයන්, ඔවුන්ගේ සහෝදරයන්ගේ පුතුන්, ඔවුන්ගේ සහෝදරියන්ගේ පුතුන්, ඔවුන්ගේ කාන්තාවන්, ඔවුන්ගේ වහලුන්, (කාන්තාවන් කෙරෙහි ආශාවක් නැති) ඔවුන්ගේ (වැඩිහිටි) සේවකයින්ට හෝ කාන්තා ලිංගේන්ද්රිය තේරුම් නොගන්නා දරුවන්ට හැර අන් කිසිවෙකුට ඔවුන්ගේ අලංකාරය හෙළි නොකළ යුතුය. ඔවුන් සඟවා ඇති දේ හෙළි කිරීමට ඔවුන්ගේ පාදවලට තට්ටු නොකළ යුතුය. විශ්වාස කළනි, ඔබලාට ජයග්රහණය ලැබිය හැකි වන පරිදි අල්ලාහ් වෙත පසුතැවිලි වන්න.
لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا
lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
නබිතුමාගේ භාර්යාවන් තම පියවරුන්, පුතුන්, සහෝදරයන්, සහෝදරයන්ගේ පුතුන්, සහෝදරියන්ගේ පුතුන්, ඔවුන්ගේ (විශ්වාසවන්ත) කාන්තාවන් සහ ඔවුන්ට සිටින සේවිකාවන් සමඟ (මුහුණක් නොමැතිව හමුවීම) සහ අල්ලාහ්ට බිය වීම කෙරෙහි කිසිදු වරදක් නැත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියලු දේ කෙරෙහි සාක්ෂිකරුය.