مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
མི་ཞིག་གིས་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་པའི་དཔེ་མཚོན་དེ་སོན་རིགས་ཤིག་ལ་སྡོང་པོ་བདུན་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ། སྡོང་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་སོན་བརྒྱ་རེ་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་རང་འདོད་པའི་མི་ལ་མང་དུ་གཏོང་བ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཚང་མ་ཁྱབ་མཁན་དང་། ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན།
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
ཁྱེད་རང་གི་(མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་)འགན་འཁྲི་མིན་པར་ཁོང་ཚོར་ལམ་སྟོན་བྱེད་རྒྱུ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། རྒྱུ་ནོར་གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་དེ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡིན། ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་མ་ཐོབ་ན་མ་གཏོགས་ཨིན་ཧྥག་མ་སྤྲོད། ཁྱེད་རང་གིས་རྒྱུ་ནོར་གང་འདྲ་ཞིག་མ་རྩ་འཇོག་ཀྱང་། ཁྱེད་རང་ལ་(བྱ་དགའ)ཆ་ཚང་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་རང་ལ་ནོར་འཁྲུལ་(གནོད་སྐྱོན་)གཏོང་རྒྱུ་མིན།
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་། བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་པ། སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་མཁན་ཚོར་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་བྱ་དགའ་ཐོབ་རྒྱུ་རེད། ཁོང་ཚོའི་ནང་དུ་འཇིགས་སྣང་མེད་ལ་ཁོང་ཚོ་སྡུག་བསྔལ་མི་བྱེད།
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཤེས་བྱ་གཏིང་ཟབ་པོ་ཡོད་མཁན་དང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བསྟན་པའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དང་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་ལ་བསྟན་པའི་(དཔེ་ཆ་)ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་བཟང་པོ་བསྐོས་ཤིག དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ༼ཨ་ལཱ་ཧ་༽ཡིས་ "ངས་ངའི་ཉེས་ཆད་དེ་སུ་ལ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ངའི་སྙིང་རྗེ་དེས་ཚང་མ་བཀབ་ཡོད། དེར་བརྟེན་ངས་ངའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་དང་། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་མཁན། ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།"
فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).
ཧ་རམ་ཟླ་བ་དེ་ཚོ་ཚར་རྗེས་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཚོ་གང་དུ་མཐོང་ཡང་འཐབ་རྩོད་བྱེད་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཛ་ཀཏ་སྤྲོད་ན་དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་རང་དབང་སྤྲོད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞིག་རེད།
فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ནས་(དོན་ནི་ཁོང་ཚོ་)ཆོས་ལུགས་གཅིག་གི་སྤུན་ཟླ་ཡིན། ང་ཚོས་ཤེས་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཚིགས་བཅད་དེ་དག་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་གི་ཡོད།
اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་ནང་ཡར་རྒྱས་འགྲོ་མཁན་དེ་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཐའ་མའི་ཉིན་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་། (ད་དུང་ཡང་) སྨོན་ལམ་རྒྱག་མཁན་དང་། དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོ་ལམ་སྟོན་ཐོབ་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུའི་རེ་བ་ཡོད།
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
དད་པ་བྱེད་མཁན་ཕོ་མོ་ཁ་ཤས་གཞན་གྱི་རོགས་རམ་པ་ཆགས་ཡོད། དེ་དག་གིས་བདེན་པ་ལ་བཀའ་བཏང་བ་དང་། ནོར་འཁྲུལ་བཀག་འགོག་བྱེད་པ། སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་པ། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་མཉན་པ་བཅས་ཡིན། ཁོང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་སྙིང་རྗེ་གནང་རྒྱུ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).
དེ་བཞིན་ཛ་ཀཏ་སྤྲོད་མཁན་ཚོ།
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
རང་གི་གཙང་སྦྲ་སྲུང་མཁན་རྣམས་དང་།
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
འདི་དག་ནི་ཤུལ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ།
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(དཔེར་ན།) སུ་ཞིག་གིས་(ལྷ་ཡུལ)ལྷ་ཡུལ་གྱི་ཤུལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་རེད། ཁོང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་གནས་རྒྱུ་རེད།
رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ
rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).
ཚོང་ལས་དང་ཉོ་ཚོང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་པ་དང་། སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ། ཟ་ཀཊ་སྤྲོད་པ་སོགས་ཀྱིས་སྣང་མེད་མ་བྱས་པའི་མི་ཚོ། ཁོང་ཚོའི་སེམས་དང་མིག་ཟུང་འགུལ་བའི་ཉིན་མོ་(ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ)ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
༼ཁོང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་༽ དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོས་བྱས་པ་ལས་ཡག་པོ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་ཐོག་ལ་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ཆེ་རུ་གཏོང་རྒྱུ་དེ་རེད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་རང་འདོད་པའི་མི་ལ་ཚད་མེད་པར་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
ཁྱེད་རང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ་དང་།
فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་ཐོབ་ཐང་དེ་སྤུན་མཆེད་ཉེ་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དབུལ་ཕོངས་དང་འགྲུལ་བཞུད་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ཚོར་སྤྲོད་དགོས། དེ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧའི་དགའ་སྤྲོ་འཚོལ་མཁན་ཚོར་ཡག་པོ་ཡོད། ཁོང་ཚོ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་མི་ཡིན།
وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ
wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་མི་མང་གི་རྒྱུ་ནོར་འཕར་ཆེད་དུ་སྤྲོད་པའི་རི་བ་(ཁ་སྣོན་)གང་རུང་ཞིག་ཨ་ལཱ་ཧའི་མདུན་དུ་འཕར་མི་ཐུབ། ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཟ་ཀཊ་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཐོག་ནས་གང་སྤྲོད་པ་དེ་དེ་ཚོ་ནི་(བྱ་དགའ)མང་དུ་གཏོང་མཁན་གྱི་མི་ཡིན།
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).
༼དེ་ཡང་༽ སྨོན་ལམ་རྒྱག་མཁན་དང་། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོས་འཆི་བ་ཕྱི་མ་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ཚོ།
اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ཁོང་ཚོ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་ལམ་སྟོན་མུ་མཐུད་ཐོབ་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན་པ་དང་ཁོང་ཚོ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་ཡིན།
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
དོན་དངོས་ཐོག ཁ་ཆེའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། དད་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། དྲང་བདེན་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད། དེ་བཞིན་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཡོད།
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
ངའི་གཙོ་བོས་ཁོང་གི་ཞབས་ཞུ་བ་ཚོའི་ནང་ནས་ཁོང་གིས་གང་འདོད་པ་དེ་ལ་འཚོ་བཅུད་རྒྱ་བསྐྱེད་གཏོང་བ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་དངུལ་གང་གཏོང་ཡང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དེའི་ཚབ་བྱེད་རྒྱུ་དང་། ཁོང་ནི་འཚོ་བཅུད་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
དོན་དངོས་ཐོག ག་དུས་ཡིན་ཡང་ཨ་ལཱ་ཧའི་དཔེ་ཆ་(Al-Qur’an)ཀློག་མཁན་དང་སྨོན་ལམ་རྒྱག་མཁན་དང་ང་ཚོས་གསང་བ་དང་གསལ་པོར་སྤྲད་པའི་འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཤིག་བེད་སྤྱོད་གཏོང་མཁན་ཚོས་གྱོང་གུན་མེད་པའི་ཚོང་ལས་ལ་རེ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
དཀོན་མཆོག་གི་འབོད་སྐུལ་ལ་དང་ལེན་བྱེད་མཁན་དང་སྨོན་ལམ་རྒྱག་མཁན་ཚོ། ཁོང་ཚོའི་ལས་དོན་དེ་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་གྲོས་བསྡུར་བྱས་ནས་ཐག་གཅོད་བྱས་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྤྲད་པའི་འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཤིག་བེད་སྤྱོད་གཏོང་གི་ཡོད།
اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ
iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.
གལ་ཏེ་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་རྒྱུ་ནོར་ཞུས་ནས་དེ་ནས་ཁྱེད་ལ་གནོན་ཤུགས་སྤྲད་ན།
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་ནང་ལ་དབུལ་ཕོངས་འདྲི་མཁན་དང་དབུལ་ཕོངས་མ་འདྲི་མཁན་གྱི་ཐོབ་ཐང་ཡོད།
اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).
དོན་དངོས་ཐོག ཕོ་མོ་གང་ཡིན་རུང་སྦྱིན་པ་གཏོང་མཁན་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བུ་ལོན་ཡག་པོ་སྤྲོད་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་(ལན་དུ་)མང་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་གཟེངས་རྟགས་མཐོ་པོ་ཐོབ་རྒྱུ་རེད།
۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)མཚན་མོར་གསུམ་ཆ་གཉིས་ལས་ཉུང་བའམ་ཡང་ན་མཚན་མོར་ཕྱེད་ཀ་ཡང་ན་གསུམ་ཆ་གཅིག་ལས་ཉུང་བ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་ཚད་གཞི་གཏན་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་རང་གིས་དུས་ཚོད་དེའི་ཚད་གཞི་གཏན་འབེབས་བྱེད་མི་ཐུབ་པ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁོང་གིས་ཁྱེད་རང་ལ་རོགས་རམ་བྱས་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་ནས་(ཁྱེད་རང་ལ་)སྟབས་བདེ་བ་དེ་ཀློག་དང་། ཁོང་གིས་ཁྱེད་རང་གི་ཁྲོད་དུ་ནད་པ་མང་པོ་ཡོད་སྲིད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། སྨོན་ལམ་རྒྱག་པ་དང་། ཟ་ཀཏ་སྤྲོད་པ། ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བུ་ལོན་ཡག་པོ་སྤྲོད་པ། ཁྱེད་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་ཡག་པོ་གང་བྱས་ཀྱང་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་བྱ་དགའ་ཡག་ཤོས་དང་བྱ་དགའ་ཆེ་ཤོས་ཤིག་ཏུ་ངེས་པར་དུ་ཐོབ་རྒྱུ་རེད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དགོངས་ཡང་ཞུ་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ
fa ammā man a‘ṭā wattaqā.
དེར་བརྟེན་སུ་ཞིག་གིས་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་དུ་ཁོའི་རྒྱུ་ནོར་)བྱིན་པ་དང་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན།
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
སུ་ཞིག་གིས་ཁོ་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ཐོག་)གཙང་མ་བཟོ་ཆེད་དུ་(རང་ཉིད་)བེད་སྤྱོད་གཏོང་གི་ཡོད།