۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
און דיין גאָט האָט דיר באַפֿױלן נישט צו דינען אַנדערן ווי אים און צו טאָן גוטס צו דיינע עלטערן. אויב איינער פֿון זיי אָדער ביידע פֿון זיי דערגרייכט עלטער אין דיין זאָרג, זאָג קיינמאָל נישט צו ביידע פֿון זיי דאָס וואָרט "אַה" און שרײַ נישט אויף ביידע פֿון זיי, און זאָג צו ביידע פֿון זיי גוטע ווערטער.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
און זייט נידעריג צו ביידע פון זיי מיט גרויס ליבשאפט און זאגט, "אוי מיין האר! האב זיי ביידע ליב ווי זיי ביידע האבן מיר געלערנט ווען איך בין געווען קליין.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
און מיר האָבן עס געמאַכט אַ חוב פֿאַר מענטשן צו (טאָן) גוטס צו זייערע עלטערן. און אויב זיי צווינגען אייך צו פֿאַרבינדן מיך מיט עפּעס וואָס איר ווייסט נישט, זאָלט איר זיי נישט פֿאָלגן. נאָר צו מיר איז אייער צוריקקער, און איך וועל אייך זאָגן וואָס איר האָט געטאָן.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
און מיר האָבן באַפֿױלן דעם מענטש (צו טאָן גוטס) צו זיינע עלטערן. זײַן מוטער האָט אים געבאָרגט אין אַ צושטאַנד פֿון שטײַגנדיקער שוואַכקײַט, און האָט אים אָפּגעוווינט בײַם עלטער פֿון צװײ יאָר. זײַט דאַנקבאַר צו מיר און צו דײַנע עלטערן. נאָר צו מיר וועט זײַן דײַן צוריקקער.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
און אויב ביידע פון זיי צווינגען אייך צו פארבינדן שותפים מיט מיר מיט עפעס וואס איר ווייסט נישט, דאן פאלג זיי נישט, און פארבינד זיי גוט אין דער וועלט, און גיי נאך דעם וועג פון די וואס קומען צוריק צו מיר. דעמאלט צו מיר איז אייער צוריקקער, דעמאלט וועל איך אייך זאגן וואס איר האט געטאן.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
און מיר האָבן באַפֿױלן מענטשן צו טאָן גוטס צו זייערע עלטערן. זײַן מוטער האָט אים שוועריק געבאָרן, און אים אויך שוועריק געבוירן. די צײַט פֿון שוואַנגערשאַפֿט ביזן אָפּגעוואוינען איז דרײַסיק חדשים, אַזוי אַז ווען ער (דאָס קינד) איז אַן ערוואַקסענער און דערגרייכט פֿערציק יאָר אַלט בעט ער, "אָה מײַן גאָט, גיב מיר אַ פֿירערשאַפֿט כּדי איך זאָל קענען זײַן דאַנקבאַר פֿאַר דײַנע ברכות וואָס דו האָסט מיר און מײַנע עלטערן געגעבן, און כּדי איך זאָל קענען טאָן גוטע מעשים וואָס דו באַפֿרײַסט; און גיב מיר גוטסקייט וואָס וועט אַראָפּפֿליסן צו מײַנע קינדער און אייניקלעך. טאַקע, איך תשובה צו דיר, און באמת, איך בין איינער פֿון די מוסולמענער."