۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
आ अहाँक प्रभु अहाँकेँ आज्ञा देने छथि जे हुनका छोड़ि दोसरक पूजा नहि करू आ अपन माता-पिताक भलाई करू। जँ एक गोटे वा दुनू गोटे अहाँक देखभाल मे बुढ़ापा मे पहुँचि जाइत छथि तखन दुनू गोटे केँ कहियो "आह" शब्द नहि बाजू आ दुनू गोटे केँ चिचिया नहि दियौक, आ दुनू गोटे केँ नीक शब्द नहि बाजू।
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
आ दुनू गोटेक प्रति अपना केँ बहुत स्नेह सँ विनम्र बनाउ आ कहू, "हे हमर प्रभु! दुनू गोटे सँ प्रेम करू जेना हम दुनू गोटे हमरा छोट रहैत सिखबैत छलाह।"
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
आ हम मनुक्ख के अपन माता-पिता के नीक (करब) अनिवार्य बना देने छी। आ जँ ओ सभ हमरा कोनो एहन बातक संग जोड़बा लेल बाध्य करैत छथि जकर अहाँकेँ कोनो ज्ञान नहि अछि तँ हुनकर आज्ञा नहि मानू। अहाँक वापसी मात्र हमरा लग अछि, आ अहाँ जे केलहुँ से हम अहाँ केँ कहब।
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
आ हम मनुष्य केँ अपन माता-पिता केँ (भलाई करबाक) आज्ञा देलियैक। ओकर माय ओकरा बढ़ैत कमजोरीक अवस्था मे गर्भधारण क' देने छलैक, आ दू सालक उम्र मे ओकरा दुधमुँहा क' देने छलैक। हमरा आ अपन माता-पिताक आभारी रहू। केवल हमरा लग अहाँक वापसी होयत।
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
आ जँ दुनू गोटे अहाँकेँ हमरा संग एहन चीजक संग साझीदारी करबाक लेल बाध्य करैत छथि जकर अहाँकेँ कोनो ज्ञान नहि अछि तँ हुनकर आज्ञा नहि मानू , आ हुनका सभकेँ संसारमे नीक जकाँ जोड़ू आ हमरा लग घुरनिहारक बाट पर चलू। तखन हमरा लग अहाँक वापसी अछि, तखन हम अहाँ केँ कहब जे अहाँ की केलहुँ।
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
आ हम मनुक्ख के आज्ञा देलियैक जे ओ अपन माता-पिता के भलाई करय। ओकर माय ओकरा कठिनाई सँ गर्भधारण क' देने छलैक, आ कठिनाई सँ ओकरा जन्म देने छलैक (ओहो) । दुध छुड़ाबै तक के गर्भधारण के अवधि तीस महीना के होय छै, ताकि जबे वू (बच्चा) वयस्क होय जाय छै आरू चालीस साल के उम्र के होय जाय छै त॑ वू प्रार्थना करै छै, "हे हमरऽ प्रभु, हमरा मार्गदर्शन दियऽ ताकि हम्में तोरऽ आशीर्वाद के आभारी होय सकै छियै जे तोहें हमरा आरू हमरऽ माता-पिता क॑ देलऽ छै आरू ताकि हम्में वू अच्छा काम करी सकियै जेकरा तोहें मंजूर करी रहलऽ छे; आरू हमरा वू अच्छाई द॑ सकै छियै जे हमरऽ संतान आरू पोता-पोती तक नीचें बहतै।" सचमुच, हम अहाँक पश्चाताप करैत छी आ सच मे, हम मुसलमान मे सँ एक छी।"