رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ
rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).
ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និងអ្នកដែលជឿទាំងអស់នៅថ្ងៃវិនិច្ឆ័យ (ថ្ងៃបរលោក)។
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
ហើយម្ចាស់របស់អ្នកបានបញ្ជាអ្នកកុំឱ្យគោរពបូជាក្រៅពីទ្រង់ ហើយឱ្យធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ឬទាំងពីរនាក់ឈានដល់វ័យចាស់ជរាក្នុងការថែទាំរបស់អ្នក ចូរកុំនិយាយទៅកាន់ពួកគេទាំងពីរថា "អា" ហើយកុំស្រែកដាក់ពួកគេទាំងពីរ ហើយចូរនិយាយពាក្យសំដីល្អៗទៅកាន់ពួកគេទាំងពីរ។
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ហើយចូរអ្នកបន្ទាបខ្លួនចំពោះលោកទាំងពីរដោយក្តីស្រលាញ់ដ៏ធំធេង ហើយចូរអ្នកនិយាយថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ស្រឡាញ់លោកទាំងពីរ ដូចដែលលោកទាំងពីរបានបង្រៀនខ្ញុំកាលពីខ្ញុំនៅតូច។
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
គាត់ (អ៊ីព្រហ៊ីម) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ សូមសន្តិភាពកើតមានដល់លោក។ ខ្ញុំនឹងសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ល្អណាស់ចំពោះខ្ញុំ។
وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ
wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).
ហើយសូមអភ័យទោសដល់ឪពុករបស់ខ្ញុំផង ពិតប្រាកដណាស់ គាត់គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលវង្វេងផ្លូវ
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
ហើយយើងបានបញ្ជាមនុស្សលោក (ឲ្យធ្វើល្អ) ចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន។ ម្តាយរបស់គាត់បានមានផ្ទៃពោះគាត់ក្នុងស្ថានភាពទន់ខ្សោយកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ហើយបានឲ្យគាត់ឈប់បំបៅដោះនៅអាយុពីរឆ្នាំ។ ចូរពួកអ្នកដឹងគុណចំពោះយើង និងចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកអ្នក។ មានតែយើងទេដែលនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកយើង។
رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ
rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).
ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និងអ្នកណាដែលចូលក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំដោយមានជំនឿ និងអ្នកដែលមានជំនឿទាំងអស់ ទាំងបុរស និងស្ត្រី។ ហើយសូមទ្រង់កុំបន្ថែមអ្វីដល់មនុស្សអយុត្តិធម៌ក្រៅពីការបំផ្លិចបំផ្លាញឡើយ។