وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
තවද, අපි ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් "අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකුට නමස්කාර නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට සහ දුප්පතුන්ට යහපත කරන්න. මිනිසුන්ට යහපත් වචන කියන්න. සලාත් ඉටු කරන්න. සකාත් ගෙවන්න" යන පොරොන්දුව ලබා දුන් අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). නමුත් ඔබගෙන් සුළු කොටසක් හැර (අන් අය) ඔබ (ප්රතික්ෂේප කළ) අතර, ඔබ (තවමත්) විරුද්ධවාදීන් ලෙස සිටියහ.
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
ගුණවත්කම යනු ඔබේ මුහුණ නැගෙනහිර සහ බටහිර දෙසට හැරවීම නොවේ, නමුත් ගුණවත්කම යනු අල්ලාහ්, අවසාන දිනය, දේවදූතයන්, ග්රන්ථ සහ අනාගතවක්තෘවරුන් විශ්වාස කරන සහ තමන් ආදරය කරන ධනය ඥාතීන්ට, අනාථයින්ට, දුප්පතුන්ට, ගමනේ යෙදෙන අයට (මුසාෆිර්) ලබා දෙන සහ යාචකයින්ට සහ තම වහලුන් නිදහස් කරන, යාඥා කරන සහ සකාත් ගෙවන, පොරොන්දු වූ විට තම පොරොන්දු ඉටු කරන සහ දුප්පත්කම, දුක් වේදනා සහ යුද්ධ කාලවලදී ඉවසිලිවන්තව සිටින පුද්ගලයින්ය. ඔවුන් සත්යවාදී ජනතාව වන අතර ඔවුන් භක්තිමත් අය වෙති.
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ඔවුන් (මුහම්මද්) තුමාණෙනි, ඔවුන් වියදම් කළ යුතු දේ ගැන ඔබෙන් විමසති. ඔබ මෙසේ පවසනු: "ඔබ දෙන ඕනෑම ධනයක් දෙමාපියන්, ඥාතීන්, අනාථ දරුවන්, දුප්පතුන් සහ ගමනේ යෙදෙන පුද්ගලයින් සඳහා විය යුතුය." තවද ඔබ කරන ඕනෑම යහපතක් නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල දන්නාය.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
තවද බෙදා දීමේ අවස්ථාවේදී ඥාතීන්, අනාථ දරුවන් සහ දුප්පතුන් සිටී නම්, දේපළෙන් ස්වල්පයක් පමණක් ඔවුන්ට ලබා දී ඔවුන්ට යහපත් වචන කියන්න.
وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا
wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).
තවද ඔවුන් කැමති ආහාර දුප්පතුන්ට, අනාථයින්ට සහ වහලුන්ට ලබා දෙති,