۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
மேலும், முழுமையாகப் பாலூட்ட விரும்பும் தாய்மார்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு இரண்டு முழு ஆண்டுகள் பாலூட்ட வேண்டும். மேலும், அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை வழங்குவதும், தகுந்த முறையில் ஆடை அணிவிப்பதும் தந்தையின் கடமையாகும். ஒரு மனிதன் தாங்கக்கூடியதை விட அதிக சுமையை அவன் மீது சுமத்தக்கூடாது. ஒரு தாய் தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம்; ஒரு தந்தை தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம். வாரிசுகளும் அவ்வாறே கடமைப்பட்டுள்ளனர். இருவரும் தங்களுக்குள் உடன்பாடு மற்றும் கலந்தாலோசனையுடன் பாலூட்டலை நிறுத்த விரும்பினால், அவர்கள் இருவர் மீதும் எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், உங்கள் குழந்தைக்கு வேறொருவருக்குப் பாலூட்ட நீங்கள் விரும்பினால், அதற்குத் தகுந்த முறையில் நீங்கள் பணம் கொடுப்பதில் எந்தப் பாவமும் இல்லை. அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்கிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப பிழைப்பு நடத்த சுதந்திரம் உள்ளவரும், வாழ்வாதாரம் குறைவாக உள்ளவரும், அல்லாஹ் தனக்கு அளித்த செல்வத்திலிருந்து பிழைப்பு நடத்திக்கொள்ளட்டும். அல்லாஹ் ஒருவருக்கு அளித்ததைத் தவிர, அவர் மீது சுமையை ஏற்றுவதில்லை. ஒருநாள் அல்லாஹ் குறுகலுக்குப் பிறகு விசாலத்தை வழங்குவான்.