وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
און זייט נידעריג צו ביידע פון זיי מיט גרויס ליבשאפט און זאגט, "אוי מיין האר! האב זיי ביידע ליב ווי זיי ביידע האבן מיר געלערנט ווען איך בין געווען קליין.
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
האָבן מיר אים (משה'ן) צוריקגעגעבן צו זײַן מוטער, כּדי איר האַרץ זאָל זײַן צופֿרידן און נישט טרויערן, און כּדי זי זאָל וויסן אַז גאָט'ס צוזאָג איז אמת, אָבער רובֿ פֿון זיי ווייסן נישט.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
און מיר האָבן באַפֿױלן דעם מענטש (צו טאָן גוטס) צו זיינע עלטערן. זײַן מוטער האָט אים געבאָרגט אין אַ צושטאַנד פֿון שטײַגנדיקער שוואַכקײַט, און האָט אים אָפּגעוווינט בײַם עלטער פֿון צװײ יאָר. זײַט דאַנקבאַר צו מיר און צו דײַנע עלטערן. נאָר צו מיר וועט זײַן דײַן צוריקקער.