هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
ओतहि जकरिया अपन भगवान सँ प्रार्थना केलक। ओ कहलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा अपन कात सँ नीक संतान दिअ, सचमुच अहाँ प्रार्थनाक श्रोता छी |"
اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا
al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).
धन आ संतान सांसारिक जीवनक अलंकार थिक, मुदा निरंतर नीक काज अहाँक प्रभुक संग नीक इनाम आ नीक आशा थिक।
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(अर्थात) जखन ओ अपन प्रभु सँ मृदु स्वर मे प्रार्थना करैत छथि |
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
ओ (जकारिया) कहलनि, “हे हमर प्रभु, सचमुच हमर हड्डी कमजोर अछि आ हमर माथ धूसर केश सँ भरल अछि, आ हम अहाँ सँ प्रार्थना करबा मे कहियो निराश नहि भेलहुँ, हे हमर प्रभु।
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
आ सत्ते, हम अपन मृत्युक बाद अपन रिश्तेदारक चिन्ता मे छी, आ हमर पत्नी बंजर छथि, तेँ हमरा अपन पक्ष सँ एकटा संतान प्रदान करू,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
जे हमरा उत्तराधिकारी बनत आ याकूबक घराना सँ उत्तराधिकारी बनत। आ हे हमर प्रभु, ओकरा धन्य बनाउ।”
رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).
हे हमर प्रभु, हमरा (एकटा बच्चा) प्रदान करू जे पुण्य लोक मे सँ एक हो।"