وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
आनी नमाज करप, जकात करप आनी नमस्कार करप्यां वांगडा नमस्कार करप.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
आनी (तुमची संपत्ती) अल्लाच्या मार्गांत खर्च करात आनी तुमच्या हातान (तुमची) नाशांत उडोवंक नाकात आनी बरें करचें न्हय. खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचो मोग करता.
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
कितलो खर्च करचो हाचे विशीं ते तुमकां (मुहंमदाक) विचारतात. म्हणचें, "तुमी खंयचीय संपत्ती दितात ती आवय-बापूय, नातेदार, अनाथ, गरीब आनी प्रवासांतल्या लोकां खातीर आसूंक जाय." आनी तुमी कितेंय बरें करतात, खरेंच अल्ला हो सर्वज्ञ.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
अल्लाच्या मार्गांत आपली संपत्ती खर्च करपी मनशाची बोधकथा सात कांड वाडपी बीं सारकी आसता, दरेक कांडाचेर शंबर बियो आसतात. अल्ला आपल्याक जाय ताचे खातीर गुणाकार करता आनी अल्ला सगळ्यांक आस्पावपी, सर्वज्ञ.
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
तांकां मार्गदर्शन करप तुमचें (मुहंमदाचें) कर्तव्य न्हय, पूण अल्लाच ताका जाय ताका मार्गदर्शन करता. तुमी खंयचीय संपत्ती दितात ती स्वता खातीर. आनी अल्लाची मान्यताय घेना जाल्यार इंफाक दिवचो न्हय. आनी तुमी खंयचीय संपत्ती गुंतयतात, तुमकां पुरायपणान (इनाम) दितले आनी तुमचेर अन्याय (हानी) जावची ना हें निश्चीत.
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
जे लोक आपली संपत्ती रात-दिस (गुपीत वा उक्त्यान) घालतात, तांकां आपलें इनाम आपल्या प्रभूकडेन मेळटलें. तांकां भंय ना आनी ते दुख्खी नात.
۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ
wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).
आनी तुज्या प्रभू कडल्यान माफी मागपाक बेगीन करात आनी पुण्यशील लोकां खातीर तयार केल्लो मळब आनी धर्तरी इतलो रूंद स्वर्ग मेळोवचो,
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(म्हळ्यार) सहज आनी कश्टाच्या वेळार दान करपी आनी आपलो राग आडावन लोकांक माफ करपी. आनी अल्ला बरें करपी लोकांचो मोग करता,
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
आनी ज्या लोकांचें मन अजून परिपूर्ण जावंक ना, तांची गिरेस्तकाय (सत्तेर आशिल्ल्यांक) जी अल्लान जिणेचो आदार केला तांकां हातांत दिवचो न्हय. तांकां खरेदी आनी कपडे (संपत्तींतल्यान मेळपी येणावळींतल्यान) दिवन तांकां बरी उतरां उलोवचीं.
خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
तांच्या गिरेस्तकायेंतल्यान जकात घेयात, तांकां निवळ करपाक आनी शुध्द करपाक आनी तांचे खातीर प्रार्थना करात. खरेंच तुमची प्रार्थना तांचे खातीर मनाची शांती (वाडटा). अल्ला हो सर्व आयकुपी, सर्व जाणकार.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
आनी हांव खंय आसूं, ताणें म्हाका आशीर्वाद दिला आनी हांव जियेता तो मेरेन ताणें म्हाका नमाज आनी जकात करपाची आज्ञा केल्या.
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
आनी ताणें आपल्या कुटुंबाक नमाज आनी जकात (करपाचो) आदेश दिलो आनी तो आपल्या प्रभूचेर प्रसन्न आशिल्लो मनीस आशिल्लो.
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
आनी आमी तांकां आमच्या आज्ञां कडेन मार्गदर्शन करपी फुडारी केल्ले आनी तांणी बरें करचें, नमाज करचें आनी जकात करचें आनी आमी एकल्यानच तांची पुजा करची अशें आमी तांकां उक्तें केलें.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
आनी (परम दयाळ देवाच्या सेवकां सयत) जे (संपत्ती) खर्च करतात तेन्ना चड नात, तशेंच (तशेंच) कंजूस नात, ते दोगूय वाजवी आसतात,
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
आनी अल्लान तुमकां दिल्ल्यान परलोकाची भूंय (इनाम) सोदची, पूण ह्या संवसारांत तुमचो वाटो विसरूं नाकात आनी अल्लान तुमचेर बरें केलां तशें (दुसऱ्यांक) बरें करचें, आनी धर्तरेचेर लुकसाण करचें न्हय. खरेंच, नुकसान करपी लोक अल्लाक आवडनात.
فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
देखून लागींच्या नात्यांतल्या लोकांक, तशेंच गरीबांक आनी भोंवपी लोकांक तांचे हक्क दिवचे. अल्लाची प्रसन्नताय सोदपी लोकां खातीर तें बरें. आनी ते नशीबवान लोक.
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
आनी तांच्या मालमत्तेंत मागपी गरीब आनी मागनाशिल्ल्या गरीबांक हक्क आसात.
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
आनी तो थोडें (वचन दिल्ल्याचें) दिता आनी उरिल्लें आडायता.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
ताका (तें) पळोवंक मेळचें म्हणून ताका अदृश्याचें गिन्यान आसा काय?
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
अल्ल आनी ताच्या दूताचेर विस्वास दवरात आनी ताणें तुमकां शासक (विस्वास) केल्ल्या कांय संपत्तींतल्यान (अल्लाच्या मार्गांत) खर्च करात. देखून तुमच्यांतले जे विश्वास करतात आनी (आपली संपत्ती अल्लाच्या मार्गांत) खर्च करतात तांकां व्हड इनाम मेळटलें.
وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ
wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).
आनी ज्यांच्या संपत्तींत एक खाशेलो भाग कुशीक दवरला,
لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ
lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
मागपी आनी मागनाशिल्ल्या (गरीबांक)
فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ
fa ammā man a‘ṭā wattaqā.
देखून जो कोण (अल्लाच्या मार्गांत आपली संपत्ती) दिता आनी पुण्यशील आसता,
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
जंय तांकां फकत अल्लाची प्रामाणीकपणान उपासना करपाचो आनी फकत धर्मा खातीर ताची आज्ञा पाळपाचो आदेश दिल्लो आनी तशेंच नमाज करपाचो आनी जकात दिवपाचोय आदेश दिल्लो आनी तोच सरळ (खरो) धर्म.