وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸುಳ್ಳು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಬೇಡಿ, ಮತ್ತು (ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು) ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಲಂಚ ನೀಡಬೇಡಿ, ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನೀವು ಇತರ ಜನರ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಪಾಪದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
ಮತ್ತು ಅನಾಥರು ಮದುವೆಯಾಗುವ ವಯಸ್ಸಾಗುವವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ. ನಂತರ, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ (ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದರೆ), ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ. ಮತ್ತು (ಅನಾಥರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು) ಸೂಕ್ತ ಮಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನಬೇಡಿ ಮತ್ತು ಅವರು ಬೆಳೆಯುವ ಮೊದಲು (ಅದನ್ನು) ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಡಿ. (ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ) ಯಾರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅವರು (ಅನಾಥರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು) ತಡೆಯಲಿ ಮತ್ತು ಯಾರು ಬಡವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬಹುದು. ನಂತರ, ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದಾಗ, ನೀವು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ಸಾಕು.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ
innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅನಾಥರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ತಿನ್ನುವವರು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು (ನರಕವನ್ನು) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
ಮತ್ತು ಅನಾಥನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಅವನು (ವಯಸ್ಸಿಗೆ) ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮೀಪಿಸಬೇಡಿ. ಮತ್ತು ಅಳತೆ ಮತ್ತು ತೂಕಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ. ನಾವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹೊರೆ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಅದು (ನಿಮ್ಮ) ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ. ಹೀಗೆ ಅವನು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
ಮತ್ತು ಅವರ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ, ಬಡವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಅವರ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿರಿ; ಮತ್ತು (ನಿಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು) ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡಿ.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಂದು ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುವವರು ಸೈತಾನನ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ನಂಬದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
ಮತ್ತು ಅವನು (ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ) ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
ಅವನಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯ ವಿಷಯಗಳ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದು, ಅವನು ಅದನ್ನು ನೋಡಬಲ್ಲನೇ?