يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
हे विश्वास गर्नेहरू! यदि तिमीहरूमाथि निश्चित समयको लागि ऋण र प्राप्तिहरू छन् भने, तिमीहरूले ती लेख्नुपर्छ। अनि तिमीहरूमध्ये एक जनाले लेख्नुपर्ने कुरा सही तरिकाले लेख्नुपर्छ। लेखकले अल्लाहले सिकाएको रूपमा लेख्न अस्वीकार नगरोस्, त्यसैले उसले लेखोस्। अनि ऋणीले लेखोस्, र उसले आफ्नो प्रभु अल्लाहसँग डराउनुपर्छ र त्यसबाट केही पनि घटाउन हुँदैन। यदि ऋणी त्यस्तो व्यक्ति हो जसमा बुद्धिको कमी छ वा (आफ्नो अवस्थामा) कमजोर छ, वा आफै लेख्न असमर्थ छ भने, उसको अभिभावकले सही तरिकाले लेखोस्। अनि तिमीहरूमध्ये दुई पुरुष साक्षीहरू राखेर साक्षी देऊ। यदि दुई पुरुष (साक्षी) छैनन् भने, तिमीहरूले मन पराएका साक्षीहरूमध्ये एक पुरुष र दुई महिलाहरू (हुन सक्छन्) हुन सक्छन्, ताकि यदि एउटाले बिर्स्यो भने, अर्कोले उसलाई सम्झाओस्। र बोलाइँदा साक्षीहरूले अस्वीकार नगरोस्। र समयसीमाको लागि, (ऋण) सानो होस् वा ठूलो, यसलाई लेख्न अल्छी नगर। यो अल्लाहको दृष्टिमा बढी न्यायोचित छ, गवाहीलाई बलियो बनाउन सक्षम छ, र शंकाको नजिक छ, जबसम्म यो तिमीहरू बीच गरिएको नगद व्यापार हो, त्यसपछि यदि तिमीहरूले यसलाई लेखेनौ भने तिमीहरूलाई कुनै पाप छैन। र जब तिमीहरू किनमेल गर्छौ र बेच्छौ साक्षीहरू बनाऊ, र लेखक वा साक्षीहरूलाई कठिन नबनाऊ। यदि तिमीहरूले (त्यसो गर्छौ) भने, यो तिमीहरूको तर्फबाट दुष्टता हो। र अल्लाहसँग डराऊ, अल्लाहले तिमीहरूलाई सिकाउँछ, र अल्लाह सबै कुरा जान्दछ।
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
र तिम्रा महिलाहरू मध्ये जुन महिलाहरूले घृणित काम गर्छन्, उनीहरूका लागि तिमीहरूमध्ये चार जना साक्षीहरू राख (जो साक्षी दिन्छन्)। यदि उनीहरूले गवाही दिएका छन् भने, उनीहरूलाई घरमा बन्द गर जबसम्म तिनीहरू मर्दैनन्, वा अल्लाहले तिनीहरूको लागि (अर्को बाटो) नबनाउँछन्।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
हे आस्थावानहरू! यदि तिमीहरूमध्ये कसैको मृत्यु हुन्छ र ऊ इच्छापत्र बनाउन लागेको हुन्छ भने, तिमीहरूमध्ये दुई जना न्यायी वा तिमीहरूभन्दा फरक धर्मका दुई जनाले (वियतपत्रको) साक्षी बनाऊन्। यदि तिमीहरू पृथ्वीमा यात्रा गरिरहेका छौ र मृत्युको खतरामा छौ भने, प्रार्थना पछि दुई जना साक्षीहरूलाई रोकेर राख, ताकि यदि तिमीहरूलाई शंका छ भने तिनीहरू दुवैले अल्लाहको नाममा कसम खानु, "अल्लाहको कसम हामी यो शपथको फाइदा उठाउने छैनौं, यद्यपि ऊ नजिकको नातेदार हो, र हामी अल्लाहको गवाही लुकाउँदैनौं, यदि त्यस्तो हो भने हामी निश्चित रूपमा पापीहरूमध्ये हुनेछौं।"
وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ
wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
र, जसले पवित्र स्त्रीहरूलाई (व्यभिचारको) आरोप लगाउँछन् र चार जना साक्षीहरू प्रस्तुत गर्दैनन्, तिनीहरूलाई असी कोर्रा लगाऊ र तिनीहरूको साक्षी कहिल्यै स्वीकार नगर। तिनीहरू नै दुष्ट हुन्।
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
किन उनीहरूले (उनीहरूलाई आरोप लगाउनेहरूले) चार जना साक्षी ल्याएनन्? किनकि उनीहरूले साक्षी ल्याएनन्, तिनीहरू अल्लाहको नजरमा झूटा हुन्।
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
त्यसैले जब तिनीहरू आफ्नो प्रार्थनाको अन्त्यको नजिक पुग्छन्, तब तिनीहरूलाई राम्रोसँग मिलाप गर (फिर्ता गर) वा तिनीहरूलाई राम्रोसँग जान देऊ र तिमीहरूमध्ये दुई जना निष्पक्ष साक्षीहरू राखेर साक्षी देऊ र अल्लाहको खातिर आफ्नो साक्षी स्थापित गर। यो अल्लाह र परलोकमा विश्वास गर्नेहरूलाई दिइएको शिक्षा हो। जो अल्लाहसँग डराउँछ उसले अवश्य पनि उसको लागि निस्कासनको बाटो खोल्नेछ।