يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
ಓ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ! ನಿಮಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಸಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಕಂತುಗಳು ಇದ್ದರೆ, ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲಿ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವನಿಗೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ ಬರೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲಿ. ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಲ ನೀಡುವವನು ಬರೆಯಲಿ, ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಾದ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಭಯಪಡಲಿ, ಮತ್ತು ಅವನು ಅದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಸಾಲಗಾರನು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿರುವವನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ (ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ) ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಪಾಲಕನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲಿ. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿ. ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು (ಸಾಕ್ಷಿಗಳು) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, (ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ) ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಇರಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ಒಬ್ಬರು ಮರೆತರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಕರೆದಾಗ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ಮತ್ತು (ಸಾಲ) ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ, ಗಡುವುಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಅದು ಅಲ್ಲಾಹನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿದೆ, ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ನಗದು ವ್ಯವಹಾರವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನೀವು ಖರೀದಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವಾಗ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬೇಡಿ. ನೀವು (ಹಾಗೆ) ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ದುಷ್ಟ ಕೃತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಭಯಪಡಿರಿ, ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಎಸಗುವ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇರಲಿ. ಅವರು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರಿಗೆ (ಇನ್ನೊಂದು) ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವರೆಗೂ ಅವರನ್ನು (ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು) ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಿಡಿ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
ಓ ಸತ್ಯವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಮರಣದ ಸಂಭವವಿದ್ದು, ಅವನು ತನ್ನ ವಿಲ್ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದರೆ, ಆ ವಿಲ್‌ಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಂತರಾದ ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು. ನೀವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಮರಣದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ನಂತರ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, "ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನಾವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ."
وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ
wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
ಮತ್ತು ಪತಿವ್ರತೆಯರ ಮೇಲೆ (ವ್ಯಭಿಚಾರದ) ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತರದವರು ಅವರಿಗೆ ಎಂಬತ್ತು ಚಾಟಿ ಏಟು ಹೊಡೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ - ಅವರು ದುಷ್ಟರು.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
ಅವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರು) ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಕರೆತರಲಿಲ್ಲ? ಅವರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕರೆತರದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳುಗಾರರು.
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿ ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋಗಲು ಬಿಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನುಡಿಯಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ಇದು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವವರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಬೋಧನೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಭಯಪಡುವವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.