فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
O la, Ala ka nɛɛma sababu la, e (Muhamadu) tun be dususuman kɛ u ye. N’i be koow kɛ ni fanga ye ani n’i dusukun ka gwɛlɛ, siga t’a la, u bena u yɛrɛ mabɔ i lamini mɔgɔw la. O ra, aw ye yafa o ma, ka yafa daari o ye, ka ɲɔgɔn ladi o ko ra. O kɔ, n’aw y’aw ka miiriya latigɛ, aw k’aw jigi la Ala kan. Tiɲɛ na, mɔgɔ minw b’u jigi la Ala kan, Ala b’olu kanu.
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
O kɔ, jinamoriyakɛlaw lajɛnna wagati latigɛnin na, loon latigɛnin na.
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
A (Balqis) ko: "E mɔgɔbaw! Aw ka n jateminɛ (nin) ko ra. Ne tɛ ko dɔ latigɛ abada sanni aw ka na (ne ka) lajɛnba kɔnɔ."
قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ
qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).
U y'a jaabi ko: "An be ni fanga ni jagwɛlɛya kabakoman ye (ka kɛlɛ), nka latigɛli b'aw bolo; o la, aw bena min ci, aw k'o lajɛ."