وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
உங்களுக்குள் இருக்கும் செல்வத்தை அநியாயமாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்; தெரிந்திருந்தும், பிறருடைய செல்வத்தில் பாவமான வழியில் பயன்படுத்தலாம் என்ற எண்ணத்துடன், அந்தச் செல்வத்தைக் கொண்டு நீதிபதிகளுக்கு இலஞ்சம் கொடுக்காதீர்கள்.
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
ஆகவே, (தூதர்கள்) சுலைமானிடம் சென்றடைந்தபோது, அவர் (சுலைமான்) கூறினார், "நீங்கள் எனக்குச் செல்வம் தரப் போகிறீர்களா? அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்ததை விட எனக்கு அளித்தது சிறந்தது; ஆனால் நீங்களோ, நீங்கள் அளித்த கொடையைக் குறித்துப் பெருமிதம் கொள்கிறீர்கள்."