يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे विश्वास करनिहार! अल्लाह के आज्ञा मानू आ अहाँ सब में रसूलुल्लाह (मुहम्मद), आ उलील अमरी (अधिकार) के आज्ञा मानू। तखन जँ कोनो बात पर अहाँक विचार मतभेद अछि तखन ओकरा अल्लाह (कुरान) आ रसूलुल्लाह (हुनकर सुन्नत) केँ वापस करू, जँ अहाँ अल्लाह आ अंतिम दिन पर विश्वास करैत छी। जे बेसी जरूरी (अहाँक लेल) आ परिणाम नीक।
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(अल्लाह कहलनि), "हे दाऊद! हम अहाँ केँ धरती पर खलीफा (शासक) बना देने छी, तेँ लोकक बीच निष्पक्ष न्याय करू आ अपन इच्छाक पालन नहि करू, कारण ई अहाँ केँ अल्लाह केर मार्ग सँ भटका देत। सचमुच, जे अल्लाह केर मार्ग सँ भटकत ओकरा भारी सजा भेटत, कारण ओ सब हिसाब-किताबक दिन बिसरि गेल।"