يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह दी आज्ञा मनना ते तुंदे च रसूलुल्लाह (मुहम्मद), ते उलील अमरी (अधिकार) दी आज्ञा मनना। फिर जेकर तुस कुसे गल्ल दे बारे च मतभेद रखदे ओ तां उसगी अल्लाह (कुरान) ते रसूलुल्लाह (उसदी सुन्नत) कोल वापस कर देओ, जेकर तुस अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे ओ। एह् गै मता जरूरी ऐ (तुंदे आस्तै) ते नतीजे बी बेहतर न।
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(अल्लाह ने आख्या) "हे दाऊद! असीं तुहानूं धरती ते खलीफा (शासक) बना दित्ता है, तां लोकां दे बीच (केस) दा निष्पक्ष न्याय करो ते अपनी इच्छाएं दा पालन ना करो, क्योंकि ए तुहानू अल्लाह दे राह तों भटक जावेगा। वाकई, जो अल्लाह दे राह तों भटकदे हन, उहनां नू भारी सजा मिलनी है, क्योंकि ओह हिसाब दा दिन भुल गिआ।