۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
हे विश्वास करनिहार! न्याय के समर्थक बनू, अल्लाह के लेल गवाह बनू, भले ओ अपना या अपन माता-पिता आ रिश्तेदार के खिलाफ हो। ओ (आरोपी) अमीर हो वा गरीब, अल्लाह बेसी नीक जकाँ जनैत छथि जे हुनकर हित मे की अछि। तेँ सत्य सँ विचलित होबय चाहैत अपन इच्छाक पालन नहि करू। आ जँ अहाँ (गवाही) केँ विकृत करैत छी वा देबा सँ मना करैत छी तखन ई जानि लिअ जे अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अल्लाह सर्वविदित छथि।
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
आ अनाथक संपत्तिक नजदीक नहि जाउ, सिवाय बेसी लाभकारी तरीका सँ, जा धरि ओ वयस्कता (उम्र) नहि पहुँचि जायत। आ नाप आ तराजू के निष्पक्ष रूप स परफेक्ट करू। हम सभ व्यक्ति पर ओकर सामर्थ्यक अनुसार बोझ नहि दैत छी । जखन अहाँ बाजब त ईमानदारी स बाजू, भले ओ (अहाँक) रिश्तेदार हो आ अल्लाह के वादा पूरा करू। एहि तरहेँ ओ अहाँ सभ केँ आज्ञा दैत छथि जे अहाँ सभ मोन राखू।”