ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་ཚོའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ང་ཚོའི་བདེན་དཔང་དང་མཉམ་དུ་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོར་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་བདེན་དཔང་དེ་དག་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། དེར་བརྟེན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
མུ་ས་ “ཀྱེ་རྒྱལ་པོ། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
ངས་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐོར་ལ་བདེན་པ་བཤད་དགོས་པའི་འགན་འཁྲི་ཡོད། ང་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་ཡིན།
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བདེན་དཔང་འཁྱེར་ཡོང་བ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན་པ་སྟོན་དང་།
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
དེ་ནས་(མོ་སཱེས་)ཁོང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་འཕངས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་ལྕགས་ཐག་དེ་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ལག་པ་བཏོན་ནས་གློ་བུར་དུ་དེ་མཐོང་མཁན་ཚོར་དཀར་པོ་ཆགས་ཡོད།
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
རྒྱལ་པོའི་མི་མང་གི་འགོ་འཁྲིད་ཚོས་“མི་འདི་ནི་དངོས་གནས་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ།
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཁྱེད་རང་གི་ས་ཆ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་འདོད་ཡོད་དམ།"
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
༼དཔོན་པོས་༽ལན་དུ་ "ཁོ་དང་ཁོའི་སྤུན་མཆེད་གཉིས་བཀག་ཉར་བྱས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཁག་ཏུ་མི་འགའ་ཤས་བཏང་ནས་(མདའ་རྩེད་མཁན་རྣམས་)བསྡུ་རུབ་བྱོས།
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་མཆོད་རྟེན་མཁས་པ་ཚང་མ་འཁྱེར་ཡོང་བར་འགྱུར།”
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས། ཁོང་ཚོས་ “གལ་ཏེ་ང་ཚོར་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་ན་བྱ་དགའ་ཐོབ་ཀྱི་རེད་དམ།”
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། དེར་བརྟེན་གློ་བུར་དུ་ཁོས་ཁོ་ཚོའི་རྫུན་གཏམ་ཚང་མ་ཁྱུར་མིད་བཏང་བ་རེད།
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
ཕ་རོའོ་ཡིས་ "ངས་ཁྱོད་ལ་ཆོག་མཆན་མ་སྤྲད་གོང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་ཅི་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་ནང་དུ་འཆར་གཞི་བཏིང་བའི་གཡོ་ཐབས་ཤིག་རེད།
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
མུ་སཱ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རོགས་རམ་ཞུ་བ་དང་བཟོད་སྒོམ་བྱོས། དངོས་གནས་(འདི་)ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་། ཁོང་གིས་ཁོང་གི་བྲན་གཡོག་ཚོའི་ནང་ནས་ཁོང་གིས་གང་འདོད་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་ནོར་སྤྲོད་རྒྱུ་རེད།
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
ཁོང་ཚོས་(མོ་ཤེའི་མི་དམངས་ཀྱིས་) "ཁྱོད་ཚོ་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་མ་ཡོང་བའི་སྔོན་དང་ཁྱོད་ཚོ་མ་ཡོང་བའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོར་(ཕ་རོའོ་ཡིས་)བཙན་གནོན་བྱས་ཡོད།" ༼མོ་སེ་༽ཡིས་ལན་དུ་ "ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་ཁ་ལི་ཕ་བཟོ་རྒྱུའི་རེ་བ་ཡོད།
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོ་ཁ་ཆེ་བ་ཡིན་ན། ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་དང་། ཁོས་དངོས་གནས་ཐིག་བརྒལ་ཡོད།”
اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ
iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.
ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་མཆེད་ངའི་རྟགས་མཚན་དང་མཉམ་དུ་སོང་ཤིག ངའི་དྲན་པ་ལ་དོ་སྣང་མེད་པར་མ་བྱེད།
اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ
iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.
ཁྱེད་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ཤིག ཁོང་གིས་དངོས་གནས་ཁྲིམས་འགལ་བྱས་ཡོད།
فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى
fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.
དེ་ནས་ཁོ་ལ་(ཕ་རོའོ)ལ་ཚིག་འཇམ་པོ་བཤད་རོགས། ཕལ་ཆེར་ཁོ་རང་དྲན་པ་ཐོར་བའམ་ཡང་ན་འཇིགས་སྣང་སྐྱེ་སྲིད།
قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى
qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.
དེ་གཉིས་ཀས་ "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོས་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་ཉེས་ཆད་གཏོང་བར་མགྱོགས་པོ་བྱེད་པའམ་ཡང་ན་ཁོང་གི་ཁྲིམས་འགལ་གྱི་བྱ་སྤྱོད་མང་དུ་གཏོང་བར་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།"
قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى
qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.
ཁོང་(ཨ་ལཱ་)ཡིས་ "འཇིགས་སྣང་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཁྱེད་གཉིས་དང་མཉམ་དུ་ཐོས་པ་དང་མཐོང་མཁན་ཡོད།"
فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى
fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.
ཁྱེད་གཉིས་ཀ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ "ང་ཚོ་གཉིས་ཀ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན་པས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོ་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བཅུག་ཅིག ཁོང་ཚོར་མནར་གཅོད་མ་གཏོང་རོགས།
قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى
qāla famar rabbukumā yā mūsā.
ཁོང་(ཕ་རོའོ)ཡིས་ “མུ་ས་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སུ་ཡིན་ནམ།”
قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى
qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.
ཁོང་གིས་(མོ་སེ་)ལན་དུ་ "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་(དཀོན་མཆོག་)ཡིན། ཁོང་གིས་གང་ཟག་ཚང་མར་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཞིག་སྤྲད་ནས་དེ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད།"
قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى
qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.
ཁོང་(ཕ་རོའོ)ཡིས་ "དེ་ལྟ་ན་སྔོན་ཆད་ཀྱི་མི་རིགས་ཀྱི་གནས་སྟངས་གང་འདྲ་རེད་དམ།"
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་དང་ཁོའི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་གཉིས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་དང་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་བཏང་བ་རེད།
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་མོ་སེ་ལ་(ཁོང་གི་ཚིག་དང་བཅས་) "དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་སར་ཤོག" ཅེས་འབོད་སྐབས།
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ཁོང་གིས་(མོ་ཤེ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁྱེད་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་ང་ཚོ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།
اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).
ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོ་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བཅུག་དང་།"
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་སྤྲད་པའི་བཟང་པོ་དེ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོ་བྲན་གཡོག་ལ་བསྒྱུར་ཡོད།"
نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དད་ལྡན་པ་ཚོའི་ཆེད་དུ་མོ་ཤེ་དང་ཕ་རོ་ཡི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཤིག་བདེན་པ་ལྟར་ཀློག་ཡོད།
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ང་ཚོའི་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དང་མཉམ་དུ་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོའི་མདུན་དུ་བཏང་བ་རེད། དེ་བས་ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "ང་ནི་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་གཙོ་བོ་ནས་བཏང་བའི་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡིན།"
اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ
an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).
ང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྲན་གཡོག་རྣམས་བཞག་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡིན།
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
དེ་བཞིན་མོ་སེ་ནང་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་མཚོན་རྟགས་ཡོད་)ང་ཚོས་ཁོ་ཕ་རོ་ཝ་ལ་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དངོས་གནས་བཏང་སྐབས།
اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ
innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).
ང་ཚོས་ཕ་རོ་ལ་སྐུ་ཚབ་བཏང་བ་ལྟར་ཁྱེད་ལ་སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཏང་ཡོད།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
ཕ་རོའོ་ལ་སོང་དང་། དོན་དམ་པར་ཁོང་གིས་ཚད་ལས་བརྒལ་བ་དང་།