ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Уларҙан һуң Беҙ Мусаны Үҙебеҙҙең дәлилдәребеҙ менән Фирғәүенгә һәм уның халҡының башлыҡтарына ебәрҙек, һуңынан улар дәлилдәрҙе ялғанға сығарҙы. Шуға күрә зыян килтереүселәр менән нимә булыуына иғтибар итегеҙ.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Һәм Муса: «Эй, Фирғәүен, мин бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһы тарафынан ебәрелгән илсемен.

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

Мин Аллаһ Тәғәлә тураһында дөрөҫөн әйтергә бурыслымын. Ысынлап та, мин һеҙгә Раббығыҙҙан асыҡ дәлилдәр менән килдем, Исраил балалары минең менән бергә барығыҙ».

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Ул (Фирғәүен) яуап бирҙе: «Әгәр ҙә һинең дәлилдәр килтереүең дөрөҫ булһа, һин дөрөҫ һөйләүселәрҙән икәнлегеңде күрһәт!»

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Шунан (Муса) таяғын ырғытты, ҡапыл таяҡ ысын ҙур йыланға әйләнде.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Һәм ул ҡулын сығарҙы, һәм ҡапыл уны күргәндәр өсөн аҡ (ялтырап) булып китте.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Фирғәүен халҡының башлыҡтары: «Был кеше ысынлап та зирәк сихырсы!

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

һеҙҙе ерегеҙҙән ҡыуып сығарырға теләгән кеше» (Фирғәүен әйтте): «Улайһа, һеҙ нимә тәҡдим итәһегеҙ?»

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(Башлыҡтар) яуап бирҙе: «Уны һәм уның ағаһын (бер аҙ ваҡытҡа) тотоғоҙ һәм (сихырсыларҙы) йыйыу өсөн ҡалаларға бер нисә кеше ебәрегеҙ.

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

һиңә бөтә аҡыллы тылсымсыларҙы килтерһендәр өсөн».

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Сихырсылар Фирғәүен янына килде. Улар: “(Беҙгә) сауап биреләсәкме, әгәр еңһәк?”

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Беҙ Мусаға: «Таяғыңды ырғыт!» Шулай итеп, ҡапыл уларҙың бөтә ялған һүҙҙәрен йотто.

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Фирғәүен: "Ни өсөн һеҙ уға ышанаһығыҙ, мин һеҙгә рөхсәт биргәнсе? Ысынында, был, ысынлап та, һеҙ был ҡалала, унда йәшәүселәрҙе ҡыуып сығарыу өсөн уйлаған хәйлә. Һуңыраҡ белерһегеҙ (ҡылған эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен)

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Муса үҙ халҡына: «Аллаһтан ярҙам һорағыҙ һәм сабыр итегеҙ, ысынлап та, был ер Аллаһтыҡы, Ул уны Үҙенең ҡолдары араһынан теләгән кешегә мираҫ итеп бирәсәк.

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Улар (Муса халҡы): «Беҙҙе һин беҙгә килгәнгә тиклем дә, килгәндән һуң да фирғәүен йәберләнек», — тинеләр. (Муса) яуап бирҙе: «Раббығыҙ дошмандарығыҙҙы юҡ итер һәм һеҙҙе ерҙә хәлиф итер, шунан һуң һеҙҙең нисек эшләгәнегеҙҙе күрер».

وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ

wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).

Муса: «Эй, халҡым, әгәр һеҙ Аллаһҡа ышанһағыҙ, әгәр ҙә һеҙ ысынлап та мосолман булһағыҙ, Уға тәүәккәл итегеҙ», — тине.

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Фирғәүенгә бар; ул ысынлап та һыҙыҡты үтте».

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Һин дә, һеңлең дә Минең аяттарым менән барығыҙ, Минең зикеремдән ғәфләм ҡалмағыҙ.

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Икегеҙ ҙә Фирғәүенгә барығыҙ, сөнки ул, ысынлап та, сиктәрҙе үтте;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

шуға күрә уға (Фирғәүенгә) йомшаҡ һүҙҙәр менән һөйләшегеҙ, бәлки, ул аҡылына килер йәки ҡурҡып китер.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Икеһе лә: «Эй, Раббыбыҙ, ысынлап та, беҙ уның тиҙҙән беҙҙе ғазаплатыуынан йәки сиктән тыш арттырыуынан ҡурҡабыҙ», - тинеләр.

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Ул (Аллаһ): «Икегеҙ ҙә борсолмағыҙ, ысынлап та, Мин һеҙҙең менән икегеҙ менән, Мин ишетәм һәм күрәм.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Шуға күрә һеҙ икегеҙ ҙә уға (Фирғәүенгә) барып: «Ысынлап та, беҙ икебеҙ ҙә Раббығыҙҙың илселәре, шуға күрә Исраил балалары беҙҙең менән барһын һәм уларҙы язаламағыҙ.

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Ул (Фирғәүен): «Һеҙҙең икегеҙҙең Раббығыҙ кем, эй Муса?»

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Ул (Муса) яуап бирҙе: «Беҙҙең Раббыбыҙ – һәр нәмәгә форма биргән, һуңынан уға тура юл биргән».

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Ул (Фирғәүен): «Шулай булғас, боронғо халыҡтың хәле ниндәй булған?»

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Һуңынан Беҙ Мусаны һәм уның ҡустыһы Һарунды аяттарыбыҙ һәм асыҡ дәлилдәребеҙ менән ебәрҙек.

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Раббыңдың Мусаға (үҙенең һүҙҙәре менән): «Золомдарға кил!

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Ул (Муса) әйтте: «Эй, Раббым, ысынлап та, мин уларҙың миңә ялған һөйләүҙәренән ҡурҡам.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Шулай булғас, икегеҙ ҙә Фирғәүен янына килегеҙ һәм әйтегеҙ: «Беҙ бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһының илселәре.

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

Исраил балалары беҙҙең менән барырға рөхсәт итегеҙ».

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

Һин Исраил балаларын ҡол иткәндә, миңә биргән изгелегең шулдыр».

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

Беҙ һеҙгә Муса һәм Фирғәүен ҡиссаһының бер өлөшөн мөьминдәр өсөн хәҡиҡәттә уҡыныҡ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Мусаны мөғжизәләребеҙ менән Фирғәүенгә һәм уның халҡының башлыҡтарына ебәрҙек. Шуға күрә ул (Муса): «Мин бөтә донъялар Раббының илсеһе», — тине.

اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ

an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).

(тип әйтеп): «Миңә Аллаһтың ҡолдарын (Исраил балаларын) ҡалдырығыҙ.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

Беҙ уны ысын мөғжизәләр менән Фирғәүенгә ебәргәс, Мусала ла (Аллаһтың ҡөҙрәтенең билдәләре бар ине).

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

Ысынлап та, Беҙ Фирғәүенгә Пәйғәмбәр ебәргән кеүек, һеҙгә ҡаршы шаһит булған Пәйғәмбәребеҙҙе (Мөхәммәдте) ебәрҙек.

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

фирғәүенгә бар! Ысынлап та, ул сиктән ашты,