اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ
iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.
(ní pàtàkì) nígbà tí A fi ohun kan tí a mí sí ìyá rẹ,
اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ
aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.
(ìyẹn ni pé), fi í (Mósè) sínú àpótí kan, lẹ́yìn náà jù ú sínú odò (Náìlì), lẹ́yìn náà jẹ́ kí odò (ìṣàn omi) gbé e lọ sí etíkun, (Fáráò) ọ̀tá mi àti àwọn ọ̀tá rẹ̀ yóò mú un. Mo ti fi ìfẹ́ tí ó wá láti ọ̀dọ̀ mi fún ọ; àti kí a lè gbé ọ ga lábẹ́ àkóso mi.
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
Nítorí náà, pinnu láàrin èmi àti wọn, kí o sì gbà mí àti àwọn tí ó gbàgbọ́ pẹ̀lú mi là.”
فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ
faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).
Nítorí náà, ìdílé Fáráò gbé e lọ kí ó lè di ọ̀tá àti ìbànújẹ́ fún wọn (ní ọjọ́ iwájú). Lóòótọ́, Fáráò àti Hámánì àti àwọn ọmọ ogun wọn ló jẹ̀bi.
وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Ìyàwó Fáráò sì wí pé, “(Ó) jẹ́ ìtùnú fún ọkàn mi àti fún yín. Ẹ má ṣe pa á, mo nírètí pé yóò wúlò fún wa tàbí kí a mú un gẹ́gẹ́ bí ọmọdé,” nígbà tí wọn kò mọ̀.
وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).
Ọkàn ìyá Mọ́sà sì ṣófo. Dájúdájú, ó fẹ́rẹ̀ tú u jáde (àṣírí nípa Mọ́sà), tí A kò bá fún un ní agbára, kí ó lè wà lára àwọn tí ó gbàgbọ́ (nínú ìlérí Allāhu).
وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ
wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Ó sì (ìyá Mósè) sọ fún àwọn arábìnrin Mósè pé, “Ẹ tẹ̀lé e (Mósè).” Ó sì rí i láti òkèèrè, ṣùgbọ́n wọn kò mọ̀ nípa rẹ̀.
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
A sì kọ̀ fún un (Mósè) láti fún àwọn obìnrin tí wọ́n fẹ́ fún ní ọmú ní ọmú ṣáájú èyí; lẹ́yìn náà (arákùnrin Mósè) wí pé, “Ṣé kí n fi ìdílé kan hàn yín tí yóò máa tọ́jú rẹ̀ fún yín, tí wọ́n sì lè máa tọ́jú rẹ̀ dáadáa?”