قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." אַלאַה האָט געזאָגט, "אַ סימן פֿאַר דיר איז אַז דו רעדסט נישט צו מענטשן דריי טעג, אַחוץ מיט סימנים. און דערמאָן (דעם נאָמען) פֿון דיין גאָט אַ סך, און לויבט אים אין אָוונט און אין דער פֿרי."
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." (אַלאַ) האָט געזאָגט, "דיין סימן איז אַז דו קענסט נישט רעדן מיט מענטשן דריי נעכט, אפילו ווען דו ביסט געזונט."
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
איז ער אַרויסגעגאַנגען פֿון מיהראב צו זײַן פֿאָלק, און האָט זיי גערופן: פֿאַרערלעכ זיך אין דער פֿרי און אין אָוונט.