فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Сипас фариштагон ӯро дар ҳоле ки дар меҳроб ба намоз истода буд, нидо карданд: «Худо туро бо (таваллуди) Яҳё мужда медиҳад, ки суханеро аз ҷониби Худо тасдиқ мекунад, намунаи ибрат, қодир ба боздории худ (аз шаҳват) ва пайғамбаре дар миёни парҳезгорон аст».
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(Худо гуфт): «Эй Закариё, Мо туро ба писаре башорат медиҳем, ки номаш Яҳё аст ва Мо пеш аз ин ҳеҷ гоҳ чунин номе барои ӯ нагузоштаем».
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
Закариё гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад, дар ҳоле ки занам нозой аст ва ман худам ба пирӣ расидаам?»
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(Худо) гуфт: «Пас ҳамин тавр аст». Парвардигорат гуфт: «Ин барои Ман осон аст; ба дурустӣ ки ман туро пеш аз ин офаридаам, ҳарчанд (дар он вақт) ту ҳеҷ шакле надоштӣ».
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
Пас, дуъои ӯро иҷобат кардем ва ба ӯ Яҳёро бахшидем ва занашро (барои ҳомиладорӣ) сохтем. Онҳо ҳамеша барои корҳои нек шитоб мекарданд ва бо умеду тарс ба сӯи Мо дуо мекарданд ва дар баробари Мо фурӯтан буданд.