هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
Уым куывта Захар йæ Хуыцаумæ. Уый загъта: «О мæ Хицау, ратт мын Дæ фарсæй хорз цот, æцæгæйдæр Ды дæ куывдтытæ Хъусæг».
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(ома) йæ Хицаумæ фæлмæн хъæлæсæй куы кувы, уæд.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
Уый (Захариа) загъта: «О мæ Хицау, æцæгæйдæр мæ стæгдартæ сты лæмæгъ æмæ мæ сæр йедзаг у урс хъуынтæй, æмæ никуы фæфыдæнхъæл дæн Дæумæ кувынæй, о мæ Хицау.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
Æмæ æцæгдæр мæ мæлæты фæстæ мæ хæстæджытæ мæт кæнын, кæд мæ бинойнаг æнæзæнæг у, уæддæр мын Дæ фарсæй сывæллон ратт,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
чи райсдзæн бындар мæн æмæ бындар Иаковы хæдзарæй; æмæ йæ, мæ Хицау, арфæйаг фæкæн».
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
Æмæ (æрхъуыды кæнут) Захъарийы хабар, йæ Хуыцаумæ куы скуывта, зæгъгæ, «О мæ Хуыцау, иунæгæй (æнæ сывæллæттæй) цæрын мæ ма бауадз æмæ ды дæ хуыздæр бындар».