هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
ત્યાં જ ઝકારિયાએ પોતાના ભગવાનને પ્રાર્થના કરી. તેમણે કહ્યું, "હે મારા ભગવાન, મને તમારા તરફથી સારું સંતાન આપો, ખરેખર તમે પ્રાર્થના સાંભળનાર છો."
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(એટલે કે) જ્યારે તે પોતાના ભગવાનને નરમ અવાજમાં પ્રાર્થના કરે છે.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
તેણે (ઝકારિયાએ) કહ્યું, “હે મારા રબ, ખરેખર મારા હાડકાં નબળા છે અને મારું માથું સફેદ વાળથી ભરેલું છે, અને હું ક્યારેય તમારી પ્રાર્થના કરવામાં નિરાશ થયો નથી, હે મારા રબ.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
અને ખરેખર, હું મારા મૃત્યુ પછી મારા સંબંધીઓની ચિંતા કરું છું, અને મારી પત્ની વાંઝણી છે, તેથી મને તમારા તરફથી એક બાળક આપો,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
જે મારો વારસો મેળવશે અને યાકૂબના ઘરનો વારસો મેળવશે; અને હે મારા પ્રભુ, તેને ધન્ય બનાવશે."
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
અને (યાદ કરો) ઝકારિયાની વાર્તા, જ્યારે તેણે પોતાના ભગવાનને પ્રાર્થના કરી, "હે મારા ભગવાન, મને એકલો (બાળકો વિના) ન રહેવા દે અને તું શ્રેષ્ઠ વારસદાર છે.