وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ
wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).
Na Allah nti, ampa ara se, meye nnaadaa atia mo abosom akyire a moafiri wan akyi.
فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ
fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).
Enti ɔno (Ibrahim) bubuu (abosom) no mu asinasin, gye nea ɛsõ sen biara (n’awofo); sɛnea ɛbɛyɛ a wɔbɛsan aba (abisa) no.
قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ
qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).
Wɔn (afoforo) kaa sɛ, "Yɛtee sɛ aberanteɛ bi wɔ hɔ a ɔkasa tiaa (abosom yi), ne din de Ibrahim."
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ
farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).
Afei ɔde n’ani kyerɛɛ wɔn (abosom no) bere a ɔde ne nsa nifa rebɔ wɔn.