وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ
wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).
Ибрахимын аавынхаа төлөө (Аллахаас) уучлал гуйсан нь зөвхөн аавдаа өгсөн амлалтаас нь болсон юм. Тиймээс Абрахамд аав нь Аллахын дайсан гэдэг нь тодорхой болоход Абрахам түүнээс салсан. Үнэндээ Ибрахим маш зөөлөн, сайхан сэтгэлтэй хүн байсан.
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
Тэр (Ибрахим) “Танд амар амгалан байх болтугай, би Эзэнээсээ танд уучлал гуйх болно. Үнэхээр Тэр надад маш сайн ханддаг.” гэж хэлэв.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Үнэндээ Абрахам болон түүнтэй хамт байсан хүмүүс танд сайн үлгэр дуурайл үзүүлсэн. Тэд түүний ард түмэнд хандан: "Үнэндээ бид та нараас болон та нарын Аллахаас өөр шүтдэг зүйлээс тусгаарлагдсан, бид та нарыг (итгэлгүй байдлыг) үгүйсгэдэг бөгөөд та нар зөвхөн Аллахад итгэх хүртэл бид болон та нарын хооронд үүрд дайсагнал, үзэн ядалт байдаг" гэж хэлсэн. Харин Ибрахим эцэгтээ хандан: "Үнэхээр би танд уучлал гуйх болно, гэхдээ би Аллахын танд учруулах зовлонг огт эсэргүүцэж чадахгүй" гэж хэлсэн. (Ибрахим хэлэв): "Эзэн минь, бид зөвхөн Танд л найддаг, зөвхөн Танд л гэмшиж, зөвхөн Танд л буцаж ирдэг."