لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Tiɲɛ na, minw b'a fɔ ko: «Tiɲɛ na, Ala le ye Mariyamu dencɛ ye, olu banna.» Hali ni Al-Masih (a yɛrɛ) ko: "E Isirayɛlidenw, aw ka Ala bato, ne ka Matigi ani aw ka Matigi." Tiɲɛ na, ni mɔgɔ o mɔgɔ ye (fɛn o fɛɛn) kɛ Ala ye, o tuma na, Ala ye sankolo bali o tigi ye, a yɔrɔ ye jahanama ye. Dɛmɛbaga tɛ mɔgɔ terenbariw fɛ fana.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Masiya, Mariyamu dencɛ, tun ye Ciden dɔrɔn lo ye. Ka kɔn o ɲɛ, ciden caaman tun tɛmɛna. Ani, a bamuso tun ye mɔgɔ ye min tugura tiɲɛn kɔ. U fila bɛɛ ka teli ka dumuni kɛ. Aw k’a filɛ An be vɛrisew (sebagaya tagamasiɲɛw) ɲɛfɔ cogo min na u ye (Kitamɔgɔw), o kɔ, aw k’a filɛ u be yɛlɛma cogo min na (u ka negelakow fɛ)
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na Ala ko: "E Yesu, Mariyamu dencɛ, yala ele lo tun b'a fɔ mɔgɔw ye ko aw ka ne ni ne bamuso kɛ ala fila ye ka fara Ala kan wa?" (Isa) y'a jaabi ko: "Bonya ka kɛ i ye, a man kan ne ye ka min fɔ, min tɛ ne ta ye. Ni ne tun y'o fɔ, i tun b'a lɔn. I b'a lɔn min be ne kɔnɔ, ne fana t'a lɔn min be i kɔnɔ. Tiɲɛ na, fɛɛn yebaliw bɛɛ lɔnbaga lo."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Ne ma o fɔ abada, fɔɔ i ye min fɔ ne ye (o ye ko: «Aw ye Ala bato, ne Matigi ani aw Matigi», ani ne tun ye seere ye u kama, n tun be u cɛma tuma min na. O la, i tɛmɛnin kɔ ne fɛ, ele lo tun b’u kɔrɔsira. Ani, E lo ye koo bɛɛ Seere ye.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
A tun tɛ foyi ye ni baaraden tɛ, an ye nɛɛma (kiraya) kɛ a ye, an y’a kɛ kalan misaliya ye Isirayɛlidenw ye.