وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).
און ער האָט גערעדט צו מענטשן (בשעת) אין דער וויגעלע און ווען ער איז געווען פולשטענדיק אויפגעוואקסן, און ער איז געווען צווישן די צדיקים."
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
און געדענק ווען אַלאַה האָט געזאָגט, "אָה יאָשקע, זון פֿון מרים! געדענק מײַן טובה אויף דיר און אויף דײַן מוטער ווען איך האָב דיך געשטאַרקט מיטן רוח הקודש. דו האָסט געקענט רעדן מיט מענטשן ווען דו ביסט נאָך געווען אין דער וויגעלע און ווען דו ביסט געווען אַן ערוואַקסענער. און געדענק ווען איך האָב דיך געלערנט שרײַבן, (אויך) חכמה, די תורה און די בשורה. און געדענק ווען דו האָסט געפֿאָרעמט פֿון דער ערד אַ פֿויגל מיט מײַן דערלויבעניש, דערנאָך האָסטו אויף אים געבלאָזן, דערנאָך איז ער געוואָרן אַן (עכטער) פֿויגל מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען דו האָסט געהיילט עמעצן וואָס איז געווען בלינד פֿון געבורט און מצורעים מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען דו האָסט געבראַכט די טויטע (פֿון קבר צום לעבן) מיט מײַן דערלויבעניש. און געדענק ווען איך האָב פֿאַרהיטן די קינדער פֿון ישׂראל (פֿון זײער חשק צו הרגענען דיך) ווען דו האָסט זיי געגעבן קלאָרע אינפֿאָרמאַציע, דערנאָך האָבן די נישט-גלײַביגע צווישן זיי געזאָגט, "דאָס איז גאָרנישט מער ווי עכטע מאַגיש."
فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا
fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).
האָט זי (מרים) געוויזן אויף איר (קינד). זיי האָבן געזאָגט, "ווי וועלן מיר רעדן צו אַ קליין קינד וואָס איז נאָך אין אַ שווינג?"
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
ער (ישעא) האט געזאגט, "טאקע בין איך א קנעכט פון אללא, ער האט מיר געגעבן דאס ספר (אינדזשיל) און ער האט מיך געמאכט א נביא.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
און ער האט מיך געבענטשט געמאכט וואו איך בין נאָר, און ער האט מיר באַפֿױלן תּפֿילה און זכּאת ווי לאַנג איך לעב.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
און געטרייַ צו מײַן מאַמען, און ער האָט מיך נישט געמאַכט אַראָגאַנט אָדער עלענד.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
און שלום זאָל זײַן אויף מיר אין דעם טאָג וואָס איך בין געבוירן געוואָרן, און אין דעם טאָג וואָס איך שטאַרב, און אין דעם טאָג וואָס איך ווער אויפגעוועקט צום לעבן ווידער."