فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Ku ëcï (Allah) gam ke cï gam apath, ku jat nhial ke cï dït apath ku gɛ̈m gëlde tënë Zakaria. Në thaa ëbɛ̈n ë bɔ̈ Zakaria bï ye tïŋ në mihrab (ɣön ë röök ë thäät), ë yök cäm në ye lɔ̈ɔ̈m. Go lueel, "O Maryam! Ye të yïndë yen cï yïn kën yök thïn?" Go dhuk nhom, “Ee tënë Nhialic.” Ee yic, Allah ee mïïth gäm raan wïc ke cïn kë ye kueen.
وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï malaikai lueel, "O Maryam! Ee yic, Nhialic acï yïn kuany, acï yïn lɔɔkic, ku acï yïn tääu tueŋ tënë diäär kedhiɛ në pinynhom ëbɛ̈n (në ye thaa kënë yic).
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
O Mariam! Piŋkë Bɛ̈nydu, ku röökkë röt piny kenë kɔc cï rɔ̈m piny."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(Tïŋ), wën cï malaikai lueel, "O Maryam! Ee yic, Allah acï wɛ̈t path bɛ̈i tënë yïn në kë de wɛ̈t (fir-man) tënë Yeen (ye cɔl mɛnh), rinke aye Methiah Isa wën de Maryam, raan ŋic apɛi në pinynhom ku në pinynhom ciëën, ku ye raan töŋ de kɔc cï keek bɛ̈i thiääk kenë (Allah), .
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Methiah, manh Maria, ë ye atuuc ë rot. Thɛɛr, ke atuuc juëc aacï tëëk. Ku manhde ee raan cï yic muk. Keek kaarou aye lac cam në mïïth. Tïŋ tɛ̈ ye ɣok wël (kä ye nyuɔɔth ke riɛl) lueel thïn tënë keek (Kɔc ke Buŋ), ku tïŋ tɛ̈ ye kek röt wel thïn (në kä wïckë keek) .
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
Ku ɣok aacï (Isa) mɛnh de Maria ku man looi ke ye kë ye nyuɔɔth apuɔth lɔn ye (dïtda), ku ɣok aacï keek gël piny dït, (të tɔ̈u ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu) ë pïu ë pïu ë pïu.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
ku Maryam, nyan de Imran, cï riɛ̈ɛ̈u muk, ku ɣok aacï wëëi kɔ̈k ke tiɛ̈pda (cï cak) tääu në ye guɔ̈p; ku acï wël ke Bɛ̈nyde ku athörke cɔk ye yith; ku ye raan töŋ kɔc ye wɛ̈t theek.