فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
तब फरिश्ता लोग ओकरा के बोलवले, जब उ मिहराब में नमाज पढ़त खड़ा रहले, "अल्लाह रउआ खातिर (जन्म) याह्या के संगे खुशखबरी लेके आवेले, जवन कि अल्लाह के ओर से एगो वाक्य (शब्द) के पुष्टि करेला, एगो आदर्श, अपना के (काम से) रोके में सक्षम अवुरी धर्मात्मा लोग के बीच एगो पैगम्बर।"
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
आ (हमनी के) अपना से (दूसरा के प्रति) करुणा करेनी जा आ (पाप से) साफ करेनी जा। आ ऊ एगो भक्त आदमी भी हवें,
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
आ अपना माई-बाबूजी के प्रति बहुते समर्पित रहले, आ ऊ कवनो अहंकारी आदमी (ना) ना आज्ञा ना माने वाला आदमी रहले.