وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
आ जकरयाह, याह्या, ईसा आ इलियास। सब पुण्यात्मा लोक छथि,
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(अल्लाह कहलनि) “हे जकरयाह! हम अहाँ केँ एकटा एहन बेटाक नीक खबरि दैत छी जकर नाम याह्या होयत, जकरा हम पहिने कहियो एहन नाम नहि देने छी।”
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
"हे याह्या! किताब (तोराह) के गंभीरता स (अध्ययन) करू।" आ हम सभ ओकरा (यह्या) बच्चा मे बुद्धि देलियैक।
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
आ (हम सभ) हमरा सभसँ (दोसरक प्रति) करुणा करैत छी आ (पापसँ) शुद्ध करैत छी। आ ओहो एकटा भक्त आदमी छथि,
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
आ अपन माता-पिताक प्रति बहुत समर्पित छल, आ ओ कोनो अहंकारी व्यक्ति (आ ने) अवज्ञाकारी व्यक्ति नहि छल |
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
आ जहिया ओकर जन्म भेलैक, जाहि दिन ओकर मृत्यु भेलैक, ओहि दिन ओकरा लेल समृद्धि भेटय जाहि दिन ओ फेर सँ जीबि उठलैक।