فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
Убас ала, Аллаҳ изинла дииааит, Дауҭгьы Џьалут дишьит. Убасҟан Аллаҳ (Дауд) аҳреи аҟәыӷареи ииҭеит, ииҭахызгьы иирҵеит. Аллаҳ ауааԥсыра шьоукы егьырҭ ауаа рыцны имыхьчар, хымԥада, ари адгьыл ықәӡаахоит. Аха Аллаҳ аԥсабара зегьы рзы лыԥха риҭеит.
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
Иҳәынҭқаррагьы ҳарӷәӷәеит, аусқәа рыӡбаразы аҟәыӷареи аҟәыӷареи иаҳҭеит.