وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
आ (मोन राखू) ज़ुन नून (योना) के कथा, जखन ओ क्रोधक अवस्था मे चलि गेलाह, तखन हुनका लागलनि जे हम सभ हुनका लेल काज कठिन नहि बना देबनि, तेँ ओ बहुत अन्हार परिस्थिति मे प्रार्थना केलनि, "अहाँक अतिरिक्त कोनो देवता नहि छथि, अहाँक महिमा हो। सचमुच, हमहूँ अपराधी मे सँ एक छी।"
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).
(याद करू) जखन ओ दौड़ल, माल-जाल सँ भरल जहाज दिस,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ
fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).
तखन ओ ड्रा भ गेलाह आ पता चलल जे ओ हारल मे स एक छलाह (ड्रा मे)।
فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ
faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).
तेँ बेइज्जतीक अवस्था मे एकटा पैघ माछ निगल गेलनि ।
لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ
lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
निश्चित रूप सँ ओ कयामतक दिन धरि (माछक) पेट मे रहताह |
۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ
fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).
तखन हम सभ ओकरा बंजर जमीन पर फेकि देलियैक, जखन कि ओ बीमार छल।
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ
faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).
अतः अपन प्रभु के फरमान पर धैर्य राखू (मुहम्मद), आ (युनुस) ओहि आदमी के तरह नहि बनू जे उदास हृदय स नमाज पढ़ैत काल माछ के (पेट) में छल |
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
जँ ओकरा तुरन्त अपन प्रभुक अनुग्रह नहि भेटतैक तऽ अवश्य ओकरा बेइज्जतीक अवस्था मे बंजर भूमि मे फेकि देल जायत ।