وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
an den Ismail, d'Alyasa', de Yunus an de Lut. Jidderee vun eis huet sech (säi Grad) iwwer aner Leit (zu senger Zäit) erhuewen,
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ
fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).
Also hu Mir säi (Gebied) erhéiert a Mir hunn hien virum Leed gerett. An esou retten Mir déi Gleeweg.
وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ
wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).
An tatsächlech war de Jona wierklech ee vun den Apostelen,
فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ
falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).
Also wann hien net ee vun deenen ass, déi vill Dhikr (Gebieder) zu Allah maachen,
وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ
wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).
Dunn hu Mir fir hie e Bam vun der Kürbis-Aart wuessen gelooss.
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
Wann hien net direkt Gonschte vu sengem Här kritt, gëtt hie sécherlech an engem Zoustand vun Ongléck an dat onfruchtbaart Land gehäit.
فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Dunn huet säin Här hien erausgewielt an hien zu engem vun de fromme Leit gemaach.