فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
तेँ ओ सभ अल्लाहक अनुमति सँ ओकरा पराजित क' देलक, आ दाऊद गोलियत केँ मारि देलक। तखन अल्लाह हुनका (दाऊद) के राज्य आ बुद्धि देलखिन आ जे चाहैत छलाह से सिखबैत छलाह | आ जँ अल्लाह किछु लोकक रक्षा दोसरक माध्यमे नहि करितथि तँ धरती अवश्य भ्रष्ट भ' जाइत। मुदा अल्लाह के सब दुनिया पर इनाम छै।
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ हम सभ ओकरा इसहाक आ याकूब दऽ देलियैक। हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ हम मार्गदर्शन देने छी; आरू ओकरा स॑ पहल॑ हम्में नूह क॑, आरू ओकरऽ कुछ वंशज (इब्राहिम) क॑, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा आरू हारून क॑ मार्गदर्शन देल॑ छेलियै । आ एहि तरहेँ हम सभ नीक काज करयवला केँ पुरस्कृत करैत छी,