وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ हम सभ ओकरा इसहाक आ याकूब दऽ देलियैक। हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ हम मार्गदर्शन देने छी; आरू ओकरा स॑ पहल॑ हम्में नूह क॑, आरू ओकरऽ कुछ वंशज (इब्राहिम) क॑, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा आरू हारून क॑ मार्गदर्शन देल॑ छेलियै । आ एहि तरहेँ हम सभ नीक काज करयवला केँ पुरस्कृत करैत छी,
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
आ सच मे, हम सभ दाऊद आ सुलेमान केँ ज्ञान देने छी। आ दुनू गोटे कहलनि, "अल्लाह केर स्तुति हो जे हमरा सभ पर अपन बहुत रास मुसलमान सेवक पर एहसान केने छथि |"
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
आ सुलेमान केँ दाऊद केँ विरासत मे भेटल छलैक, आ ओ (सुलेमान) कहलनि, "हे लोक सभ! हमरा सभ केँ चिड़ै-चुनमुनीक भाषा सिखाओल गेल अछि आ हमरा सभ केँ सब किछु देल गेल अछि। सचमुच, (सब) ई सचमुच असली वरदान अछि।"
وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ
wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).
सुलेमान अपन सेना जिन्न, आदमी आ चिड़ै सभ केँ जमा कऽ लेलक आ ओ सभ क्रम मे लाइन मे लागि गेल।
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
जाबे तक ओ सभ चींटीक घाटी मे नहि पहुँचल तखन एकटा चींटी बाजल, "हे चींटी! अपन खोंता मे प्रवेश करू, कहीं सुलेमान आ ओकर सेना अहाँ पर पैर नहि राखि दियौक जखन कि ओ सभ अनजान छथि।"
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
तेँ ओ (सुलेमान) मुस्कुराइत हँसैत रहलाह कारण (सुनने) चींटीक बात । आ ओ प्रार्थना केलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा ई प्रेरणा दिअ जे हम अपन आशीर्वादक लेल कृतज्ञ रहब जे अहाँ हमरा आ हमर माता-पिता केँ देलौं आ जाहि सँ हम ओ नीक काज करी जे अहाँक मंजूर अछि; आ अपन कृपा सँ हमरा अपन पुण्य सेवकक पंक्ति मे प्रवेश करू।"
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
हम ओकरा कठोर सजा अवश्य देब वा कत्ल करब, जाबत ओ कोनो स्पष्ट कारण सँ हमरा लग नहि आबि जायत।"
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
तेँ जखन (दूत) सुलेमान लग पहुँचलाह तखन ओ (सुलेमान) कहलनि, "की अहाँ हमरा धन-दौलत देबय जा रहल छी? अल्लाह जे हमरा देलनि से अल्लाह अहाँ केँ देलनि ताहि सँ नीक अछि; मुदा अहाँ केँ अपन वरदान पर गर्व होइत अछि।"
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
आ दाऊद केँ हम (एकटा बेटा) सुलेमान देलियनि; ओ सर्वोत्तम सेवक छथि। सचमुच, ओ (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छलाह।
هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).
ई हमर सभक वरदान अछि; तखन बिना गणना केने (दोसर के) दियौ वा रोकू (अपन लेल)।
وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ
wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
आ सचमुच, हुनका हमरा सभक नजदीकक पद छनि आ घुरबाक लेल नीक जगह छनि।