اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
மெய்யாகவே, நானே உங்கள் கடவுள், எனவே உங்கள் இரு சாபங்களையும் விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில், துவா, நீங்கள் மெய்யாகவே புனிதப் பள்ளத்தாக்கில் இருக்கிறீர்கள்.
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
பின்பு (மோசே) அந்தக் கோலை எறிந்தார், உடனே அது வேகமாக ஊர்ந்து செல்லும் ஒரு பாம்பாக மாறியது.
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
ஆகவே, அவர் (மூசா) நரக நெருப்பை அடைந்தபோது, பள்ளத்தாக்கின் வலது பக்கத் திசையில், பாக்கியம் நிறைந்த நிலப்பகுதியில் இருந்த ஒரு மரத்தின் மீதிருந்து, அவர் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்டார்: “ஓ மூசா! நிச்சயமாக நான் அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்!”
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
கடவுள் அவரை (மோசேயை) புனிதமான பள்ளத்தாக்கிற்கு, அதாவது துவா பள்ளத்தாக்கிற்கு அழைத்தபோது;