اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
ជាការពិតណាស់ យើងជាព្រះរបស់អ្នក ដូច្នេះចូរលះបង់បណ្តាសាទាំងពីររបស់អ្នកចោល។ ពីព្រោះអ្នកពិតជាស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងភ្នំបរិសុទ្ធ ទូវ៉ា។
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
បន្ទាប់មក (មូសា) បានបោះដំបងនោះ ហើយភ្លាមៗនោះវាក៏ក្លាយជាពស់ដែលវារយ៉ាងលឿន។
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ (មូសា) បានទៅដល់ (កន្លែង) ភ្លើង គាត់ត្រូវបានគេហៅចេញពី (ទិសដៅ) ផ្នែកខាងស្តាំនៃជ្រលងភ្នំ ពីដើមឈើមួយ នៅលើដីដ៏មានពរមួយថា "ឱមូសា! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអល់ឡោះ ជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់!"
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ហៅគាត់ (ម៉ូសេ) នៅក្នុងជ្រលងភ្នំពិសិដ្ឋ ពោលគឺជ្រលងភ្នំទូវ៉ា។